Miesiąc Krwi Chrystusa

KrewJezusa

(Z archiwum)

Cała przyroda wielbi Boga, niejako swoim pięknem stara się oddać piękno miłości Bożej. Dzisiaj, kiedy znowu razem możemy sprawować Najświętszą Ofiarę w tym miejscu, wszystko cieszy się dookoła, że jesteśmy razem wokół Ołtarza, że sprawujemy jedną Jezusową Ofiarę, a w tej Ofierze nasze serca jednoczą się z Sercem Jezusa. W ten sposób oddajemy chwałę Bogu. Ofiara, w której uczestniczymy jest doskonałym uwielbieniem Boga, ponieważ Ofiara Jezusa jest doskonałą. Kiedy nasze serca zapragną kiedykolwiek uwielbić Boga w sposób najwyższy, niech UCZESTNICZĄ W OFIERZE JEZUSA. Czytaj dalej

Rola Ducha Świętego w życiu św. Józefa – ojcostwo w Duchu Świętym

Ks. Bp Teofil Wilski:

Za: http://www.swietyjozef.kalisz.pl/BibliotekaSwJozefa/19.html

Tolkmicko św. Józef (2)Odwieczny plan Boga Ojca, aby zbawić wszystkich ludzi w Chrystusie, jest podjęty w miłości Ducha Świętego i w Nim się realizuje (por. Ef 1, 1-14). Święty Józef jako szczególny uczestnik zbawczej Tajemnicy Wcielenia jest więc także objęty Duchem Świętym, tak w odwiecznym zamiarze Ojca, jak i w jego wykonaniu. Ta myśl jest wyprowadzona przez pewną analogię do nauki Kościoła o przeznaczeniu Maryi na Matkę Zbawiciela w tym samym akcie woli Ojca, w którym postanowił posłać Syna dla zbawienia świata (6). W tym właśnie kierunku idzie też myśl Jana Pawła II: „Józef z Nazaretu w tej właśnie tajemnicy (Wcielenia) uczestniczył jak nikt z ludzi poza Maryją, Matką Słowa Wcielonego. Uczestniczył wspólnie z Nią, objęty rzeczywistością tego samego wydarzenia zbawczego. Był powiernikiem tej samej miłości (podkr. – T.W), mocą której Ojciec Przedwieczny «przeznaczył nas do siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa» (Ef 1,5)” (RC 1 ). Na innym miejscu uczy Jan Paweł II podobnie: „Od chwili zwiastowania znalazł się Józef – wraz z Maryją – niejako wewnątrz tajemnicy «od wieków ukrytej w Bogu», która przyoblekła się w ciało… (RC 15)”. Możemy więc powiedzieć, że i w odwiecznych zamiarach Boga i w realizacji tajemnicy Wcielenia, także św. Józef był objęty mocą i miłością Ducha.

W procesie szczególnego powołania i przygotowania św. Józefa do roli męża Maryi i „ojca” Jezusa Chrystusa, pierwszym jest dar Boży, a jest nim przede wszystkim sam Duch Święty jako „Boża zasada” bliskości i uległości wobec Boga. Dar ten wymaga współpracy, którą oczywiście św. Józef podjął, ale pierwsze jest Boże obdarowanie. Duch Święty najpierw obdarowuje św. Józefa wrażliwością na swoje działanie. Dzięki temu św. Józef daje się prowadzić Duchowi Bożego światła, rady i mocy. O Ducha Bożego też św. Józef zapewne prosił. Z taką intencją i może szczególnym przeczuciem potrzeby Ducha Bożego dla siebie, modlił się – w swej pokorze i bojaźni Bożej – słowami psalmu 51,13:. „Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego” (7). Jeżeli nawet nie miał trynitarnej świadomości pojęciowej, to faktycznie był pod takim działaniem Bożym, o Bożego Ducha się modlił i dał się Jemu prowadzić. Pod wpływem działania darów Ducha Świętego św. Józef przezwyciężył swe wątpliwości, szukał Bożej Mądrości, dostrzegał prowadzenie Boga na swej drodze życia i w pokorze serca posuwał się naprzód na drodze swego życia duchowego i powołania.

Jan Paweł II w adhortacji Redemptoris custos, podkreśla głęboką wiarę św. Józefa, w pełnym jej biblijnym znaczeniu. Wiara Maryi spotkała się z wiarą Józefa, Józef uczestniczy w wierze Maryi. Oboje przez wiarę są ulegli woli Bożej i ją wypełniają. Nie pada tu słowo „Duch Święty”, ale myślenie biblijne zakłada przecież, że taka wiara jest niemożliwa bez Ducha Świętego (por. RC 4-6. Por. KO 5). Niektórzy autorzy wskazują na dary i cnoty, w których przejawiło się życie duchowe św. Józefa i łączą je – bardziej lub mniej wyraźnie – z działaniem Ducha Świętego. Szczególnie wskazuje się na pobożność, bojaźń Bożą i ubóstwo św. Józefa (8). Czytaj dalej

Przypominamy rekolekcje z 2015 r. – komnata z łaską przebaczenia

Baner_PrzebaczenieW Sercu Boga jest komnata, w której odnajdziemy coś, co odgrywa ogromną rolę w naszym życiu, a do czego aż tak bardzo nie przywiązujemy wagi. Nie zdajemy sobie sprawy, jak ważne jest to, co Bóg pragnie nam dać. A jest to łaska przebaczenia. Nie chodzi tutaj tylko o przebaczenie nam przez Boga, o Boże miłosierdzie wobec nas. Chodzi raczej o nasze przebaczanie sobie nawzajem.

Przebaczenie pozwala duszy wzrastać. Daje jej wolność, pozwala kochać i zbliżać się do Boga. Kiedy dusza zraniona, skrzywdzona przebacza, staje się mocna. Kiedy natomiast nosi w sobie urazę, rozpamiętuje swoją krzywdę, gdy powraca do zadanych jej ran i nie wyraża pragnienia przebaczenia, zaczyna żyć w sposób niewłaściwy. Całe jej postępowanie skażone jest tym zranieniem, krzywdą, cierpieniem. Nie potrafi ona spojrzeć w sposób obiektywny na różne sprawy, sytuacje i ocenić ich właściwie, ponieważ nieustannie patrzy przez pryzmat swego zranienia. Jej reakcje, zachowanie, słowa są naznaczone tym zranieniem. Jeśli dusza nie próbuje przebaczyć, zamyka się w sobie, tworząc pewną skorupę i żyje własnym życiem, rozpamiętując doznaną krzywdę. I staje się to jadem, który powoli zatruwa duszę.

Aby żyć w wolności, w otwartości na Boga, na Jego obecność i miłość, trzeba przynajmniej wyrazić pragnienie przebaczenia. A ponieważ przebaczenie bardzo często nie jest łatwe – doznane krzywdy mogą być wielkie – dlatego trzeba prosić Boga o tę łaskę dla swego serca. Trzeba prosić o to, aby dusza miała siłę przebaczyć, by chciała spojrzeć na nowo na tę osobę, od której doznała zranienia. Prawdziwe przebaczenie wiąże się z umiłowaniem na nowo. Przebaczyć – znaczy pokochać od nowa; spojrzeć na nowo na tę osobę i ją pokochać. Czytaj dalej

Przyjmując Boga za Króla przyjmujemy jednocześnie fakt, iż jesteśmy Jego dziećmi

Panowanie Boga jest panowaniem odwiecznym, o Jego królowaniu czytamy w Piśmie Świętym. Bóg nazywany jest Królem od najdawniejszych czasów. Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana nie jest nazwaniem Boga Królem, bowiem Bóg jest Królem od zawsze. Natomiast serca ludzkie mają otworzyć się na właśnie ten fakt, iż Bóg jest Królem. Mają się tak otworzyć, aby przyjąć Króla, jednocześnie, aby samemu wejść we wspaniałą rzeczywistość Królestwa Bożego, aby zanurzyć się w nim, rozpocząć nowe życie, aby zawiązała się nowa relacja pomiędzy duszą a Bogiem, który jest Królem. To również uświadomienie sobie, że skoro Bóg jest Królem, a ja przyjmując Go przyjmuję jednocześnie fakt, iż jestem Jego dzieckiem, a więc dziedzicem całego Jego Królestwa. Zatem należy uświadomić sobie swoją godność, którą Bóg obdarował człowieka. Świadomość tego niesie ogromną radość w sercu i pragnienie, by Boga uwielbiać, by stawać przed Bogiem oddając Mu chwałę, wielbić Go, oddawać cześć. To radość dla wszystkich dusz, bo widząc w Bogu Króla uświadamiają sobie własną godność i wyniesienie. Dusza przyjmując Boga za swojego Pana i uświadamiając sobie, kim jest w Jego oczach, pragnie odmienić swoje życie. Wtedy widzi, że jej życie nabiera nowego sensu, nowego wymiaru, nowego blasku. I prawdziwie idzie w to nowe życie z nowymi siłami, z wiarą i z ufnością, przemienia swoje życie. Niech kolejna konferencja o. Kamila pomoże nam otworzyć serce na tę prawdę.

„Jeżeli zwycięstwo przyjdzie – to przyjdzie przez Maryję”

W tym roku przypada setna rocznica objawień fatimskich. Na pewno na całym świecie a szczególnie w Fatimie wzniosło się ku Niebu ogrom modlitw w intencjach, o które prosi Matka Boża Fatimska: o nawrócenie zatwardziałych grzeszników i o uproszenie łaski pokoju na całym świecie, który obecnie jest tak bardzo zagrożony. Te intencje są cały czas aktualne a szczególnie w obecnym czasie. Nadal włączajmy się  w modlitwę zanoszoną przez wstawiennictwo Matki Bożej do Tronu Boga Najwyższego by Jego miłosierdzie ogarnęło cały świat, który oddala się od swego ostatecznego Celu. Być może do tego zainspiruje nas konferencja O. Jamesa Manjackala MSFS, Misjonarza Miłosierdzia z Indii, która została wygłoszona 13 października br. w kościele św. Antoniego w Kadynach. Zapraszamy do wysłuchania jej fragmentów.

Dziecięctwo duchowe – konferencje o. Kamila podczas Jubileuszu w Różanymstoku

Podczas naszego spotkania jubileuszowego w Różanymstoku wysłuchaliśmy dwóch konferencji wygłoszonych przez o. Kamila na temat dziecięctwa duchowego. Zapraszamy do wysłuchania bardzo ważnych wskazań, które pomogą każdemu z nas bardziej uświadomić sobie prawdę o fenomenie „małej drogi” św. Teresy od Dzieciątka Jezus i zrozumieć duchowość, którą staramy się realizować w naszej wspólnocie.

P1220272 (2)

1. Część I konferencji „Dziecięctwo duchowe” o. Kamila (21 kwietnia 2017 r.):

2. Część II konferencji „Dziecięctwo duchowe” o. Kamila (22 kwietnia 2017 r.):

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus – szczególnie obecna na naszym Jubileuszu w Różanymstoku

Tematem konferencji, których wysłuchamy podczas naszego Wieczernika Jubileuszowego w Różanymstoku będzie „Mała Droga św. Teresy od Dzieciątka Jezus”. Wygłosi je znany rekolekcjonista o. Kamil Strójwąs karmelita bosy. Dziękujemy Ojcu Kamilowi, że przyjął nasze zaproszenie, a zarazem przypominamy Jego konferencję skierowaną do naszej wspólnoty rok temu w Gietrzwałdzie.

O. Kamil

1. Konferencja o. Kamila o małej drodze św. Teresy z Lisieux:

Konferencja na temat świętości (mp4)

Bp Grzegorz Ryś wygłosił 23 lipca w Łodzi konferencję na temat świętości. Spotkanie odbyło się w katedrze w ramach festiwalu „Paradise in the City”. Jednym ze słuchaczy był abp Konrad Krajewski, jałmużnik papieski. Spotkanie odbyło się w ramach festiwalu Paradise in the City organizowanego przez wspólnotę Chemin Neuf i Archidiecezję Łódzką przy wsparciu Urzędu Miasta Łodzi. Więcej…>>

Konferencja o. Kamila o małej drodze św. Teresy z Lisieux

Zapraszamy do ponownego wysłuchania konferencji o. Kamila, która została wygłoszona w Gietrzwałdzie podczas naszego Jubileuszu Wieczerników. Z pewnością słowa pouczenia zawarte w tym nagraniu pomogą nam przygotować się i przeżyć jutrzejszy dzień patronalny, który w naszej wspólnocie poświęcimy Świętej z Lisieux.

1. Konferencja o. Kamila o małej drodze św. Teresy z Lisieux:
Gietrzwald_konferencja

Miłość zakłada wyłączność (mp3)

Tak trudno w tych czasach ludziom patrzeć na Krzyż, rozważać Mękę, kontemplować Dzieło Zbawcze, a tym bardziej przyjmować Jezusa Ukrzyżowanego do własnego serca, bo cierpienie, związane z tym poniżenie, opuszczenie nie są popularne. Teraz liczy się co innego. Wszystko, co jest przeciwne krzyżowi wydaje się, że triumfuje. Stąd wielu ludzi nie ma siły, aby przeciwstawić się temu wszystkiemu, oddając się Jezusowi Ukrzyżowanemu. Nie mają siły przebicia, nie potrafią sprzeciwić się opinii publicznej, bo dla człowieka teraz ważna jest opinia innych o nim, bo człowiek zajęty jest sam sobą i chce dobrze się czuć, a  więc myśli o sobie. Chce podobać się samemu sobie i innym. Nie wie, że przecież o wiele ważniejsze jest, aby podobać się Bogu. Dlatego w tej zewnętrznej otoczce człowiek upatruje swój sukces, swoje piękno, dobre samopoczucie i spełnienie. Nie dociera do swego wnętrza, do istoty stworzenia i w związku z  tym całkowicie mija się z prawdą, nie żyje miłością. Żyje jakby już nie żył.

P1210029

Posłuchaj fragmentu konferencji:

Obrzezajcie się ze względu na Pana, Jr 4,2-4 (mp3)

Dlaczego ważne jest obrzezanie serca, to ofiarowanie się Bogu, oddanie Mu życia? Ofiarowanie się Bogu nie jest aktem jednostronnym. Owszem, dusza ofiarowuje się Bogu oddając Mu wszystko, ale Bóg bierze taką duszę nie tylko we władanie, w posiadanie, ale pod swoją szczególną opiekę, pod swoje szczególne prowadzenie. Bóg nie tylko jest Władcą, ale powoli przygotowuje tę duszę, by zrozumiała, że On jest jej Oblubieńcem. I wtedy prowadząc ją przygotowuje do zaślubin, do małżeństwa duchowego. Taka dusza nie może należeć częściowo do Boga, częściowo do świata. Nie może jedną nogą być w świecie ducha, drugą kroczyć bardzo mocno w materii. Nie może dzielić serca pomiędzy Niebem a ziemią, bo nie będzie posiadać Boga, nie będzie żyć w zjednoczeniu z Bogiem, nie zrealizuje swojego powołania. Będzie to tylko fałszem i kłamstwem. Zatem dusza taka ma bardzo modlić się o to doświadczenie miłości, która tak ją zachwyci, tak ją pociągnie za sobą, że dusza całą sobą zapragnie już tylko należeć do Boga.

P1200878

Posłuchaj fragmentu konferencji:

Blisko jest Ten, który mnie uniewinni – Iz 50,4-9 (mp3)

Jak wielkie to wyróżnienie i jak wielkie to wybranie! Jak niezwykła to musi być miłość skoro Bóg, który jest Stwórcą wszechświata, potężny, ponad wszystko, Wszechmocny dzieli tak wielkie Dzieło z małym człowiekiem, pozwalając mu uczestniczyć w tym Dziele i zanurzając człowieka w nim. Jak cudowna to miłość, skoro człowiek poprzez samo uczestnictwo tylko nabiera niejako cech Boskich. Wywyższony do godności dziecka samego Boga staje przed Nim prawie że będąc Mu równym. To prawda, tylko Bóg posiada mądrość, moc, miłość, ale wywyższając człowieka czyni go niczym Bóg. I człowiek uczestniczy w chwale samego Boga. Uczestniczy we wszystkim, co jest własnością Boga. W przyszłości, w wieczności nasze uczestnictwo będzie pełne i wtedy Jego moc stanie się również naszą mocą. Możliwości, które posiada Bóg będą i naszymi. Zgodność naszych serc, zgodność dusz naszych z Jego Duchem sprawiać będzie, że wszystko cokolwiek czynić będziemy, będzie zgodne z Jego wolą. A posiadać będziemy niezwykłe możliwości. Jednak radość nasza płynąć będzie z tego, że Bóg zjednoczył nas ze Sobą poprzez Ofiarę swojego Syna. Ze względu na tę Ofiarę i tylko na tę Ofiarę zrozumiemy wartość swoją, którą otrzymaliśmy od Boga. Nic nie może równać się tej wartości otrzymanej dzięki śmierci Chrystusa na Krzyżu. Rozradujmy nasze serca tym cudownym zaproszeniem Boga, zaproszeniem naszych dusz na Krzyż, by na Krzyżu poślubić je, napełniając Boską miłością i dając uczestnictwo w swojej chwale.

P1210454 (2)

Posłuchaj fragmentu konferencji:

Spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo (mp3)

Gdzie znaleźć zapewnienie, że rzeczywiście Boże Królestwo należy do nas? (por. Łk 12, 23). Zapewnieniem jest Krzyż. Innego zapewnienia nie mamy. Innego świadectwa, które byłoby tak namacalne, widoczne, nie mamy. Krzyż jest niezaprzeczalnym znakiem umiejscowionym w historii. Żaden naukowiec nie może zaprzeczyć Krzyżowi Jezusa Chrystusa. Właśnie Jezus cierpiący i umierający na Krzyżu jest znakiem zapewniającym nas o naszym dziedzictwie; o tym, że Bóg nas uczynił swoimi dziećmi, królewiczami, królewnami; że właśnie nam podarował wszystko, co należy do Niego. Krzyż jest tego zapewnieniem, a klękanie pod Krzyżem, trwanie, wpatrywanie się w Krzyż, rozważanie Męki Jezusa pozwala człowiekowi w szybki sposób przybliżyć się i spotkać się z Bogiem. Krzyż otwiera przestrzenie w duszy ludzkiej, których człowiek sam nie rozpoznaje, o których istnieniu nawet często nie wie. Krzyż jest bramą, przez którą Bóg przyszedł do człowieka i przez którą jednocześnie człowiek idzie do Boga. W Krzyżu spotyka się człowiek i Bóg. Rzeczywistość Krzyża dotykając serca ludzkiego dokonuje w tym sercu niezwykłych zmian. Otwiera to serce na świat duchowy, na obecność Boga. Sprawia, że dusza ta po prostu obcuje z Bogiem. A w zależności od łaski, jakiej Bóg udziela, ta bliskość z Bogiem jest większa lub mniejsza, ale zawsze jest to bliskość, jest to spotkanie, przebywanie w Bogu.

P1200847 (2)

Posłuchaj fragmentu konferencji:

Święto Nawiedzenia NMP – kolejny dzień naszej Nowenny

Ważne jest Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, ważne jest napełnienie Duchem Świętym, by nasze serca MOGŁY BYĆ PRZYGOTOWANE DO WIECZERNIKA OGÓLNOPOLSKIEGO. Jak ważną była misja św. Jana Chrzciciela, nie trzeba nas zapewniać. Ale i to wydarzenie, które czeka całą Wspólnotę jako nasza misja – JEST TEŻ SZCZEGÓLNIE WAŻNE. Dlatego: Z radością myślmy o tym, co czeka nas podczas Wieczernika Ogólnopolskiego.
Jak wielkie to rzeczy, skoro Bóg w ten sposób przygotowuje nas! Jak wielkie to muszą być sprawy, skoro porównuje chociażby do wspomnianego wydarzenia – porównuje do osoby Wielkiego Proroka, do jego misji!.

więcej…>>

Konferencja z 24 maja

Maryja cieszy się ogromnie, że możemy się dzisiaj spotkać, że Ona może być razem z nami. Ona pragnie, aby nasze serca były otwarte, by mogły zauważyć Jej obecność. Nie dla Niej samej, ale ze względu na wielkość i piękno Boga, ze względu na Jego miłość, bowiem o czymkolwiek będziemy dzisiaj mówić, wszystko będzie odniesieniem do Boga i uwielbieniem Jego miłości. A będziemy dzisiaj Bogu dziękować za niezwykły Dar, jaki złożył w Sercu Maryi i za wszystkie konsekwencje tego Daru, za wszystko, co się z Nim łączy……Dalej