13 lat Wieczerników Modlitwy w Różanymstoku

malyJeszcze w świątecznej, Bożonarodzeniowej scenerii, pochylając się nad stajenką, pierwszą świątynią – prostą, ubogą, mizerną, a jednocześnie pełną niebieskiej chwały, dusze maleńkie zgromadziły się w Różanostockim Sanktuarium i dziękowały Bogu i Jego Matce za 13 już lat trwania Wieczerników Modlitwy u stóp Różanostockiej Wspomożycielki.

Modlitewnemu spotkaniu przewodniczył nasz Kapelan – ks. Sławomir Brewczyński, a rozpoczęliśmy je w piątkowy wieczór rozważaniem bolesnych tajemnic Różańca. Uświadamialiśmy sobie, że Pan Jezus był i jest bardzo samotny. Do Ogrodu Oliwnego szedł z Apostołami, ale był samotny. Podobnie i współcześnie tyle pielgrzymów przewija się przez różne sanktuaria, a Jezus jakże często jest samotny w Tabernakulum. I zadawaliśmy sobie pytanie, czy my, dusze maleńkie, potrafimy trwać z Jezusem każdego dnia? Trwać niekoniecznie ciałem, ale czy potrafimy trwać sercem? Czy zauważamy, że na Jego Ciele nie było tylko pięciu głównych Ran, ale tych ran było ponad pięć tysięcy? Na całunie turyńskim można doliczyć się 5480 ran – Rana przebitego boku, rany od gwoździ i tak wiele ran z biczowania. Ileż ran i my zadajemy Panu Jezusowi, może drobnych, niewielkich, ale również niszczących. Czy potrafimy kochać ludzi takimi, jakimi są, z ich niedoskonałościami? Czy my kochamy chociażby naszych bliskich, czy może wyobrażenia o nich? A potem przychodzi rozgoryczenie, bo nasza miłość okazuje się ułudą, nie budowana na prawdzie. Ludzkość nadal krzyżuje Chrystusa, bo przecież tyle zła dzieje się na świecie. Ale śmierć Syna Bożego to taka śmierć, która daje życie. Przelana Krew Jezusa jest Krwią oczyszczenia i Krwią odkupienia – daje życie wieczne. Czytaj dalej

Nauczycielu, gdzie mieszkasz?

malyPierwsze kroki w nowym 2020 roku na naszym wieczernikowym szlaku skierowaliśmy do Sanktuarium Matki Bożej w Czerwińsku n. Wisłą. Dzień skupienia, a zarazem pierwszy piątek miesiąca, rozpoczęliśmy tradycyjnie rozważaniem tajemnic Różańca Świętego. Towarzysząc Jezusowi od Ogrodu Oliwnego, próbowaliśmy podjąć refleksję nad naszą postawą.
Czy ja kocham? I ile warte są moje zapewnienia o miłości?
Kim właściwie jest dla mnie Jezus?
Czy potrafię kochać kogoś takim jakim jest, bez udawania. Także gdy widzę jego słabości, zranienia?

Podczas Eucharystii, rozważając Ewangelię z dnia, zastanawialiśmy się nad obrazem Boga. Jezus, który ukazany jest jako Pasterz i jednocześnie Baranek. Jako składający ofiarę i jako ofiara. Czytaj dalej

Życzenia na Boże Narodzenie

Gloria„Maleńka Miłość w żłobie śpi,
Maleńka Miłość przy Matce Świętej
Dziś cała ziemia i niebo lśni
dla tej Miłości Maleńkiej.”

 

 Kolejny raz Bóg pragnie narodzić się w naszych duszach. Bóg wie, że nasze serca potrzebują narodzin Dzieciątka Jezus, potrzebują przenosić się duchowo do groty narodzenia Jezusa, potrzebują adorować nowonarodzone Dzieciątko razem z Matką Najświętszą oraz św. Józefem. Bóg wie, że wtedy nasze małe serca otrzymują obfitość łask, że dokonuje się ich przemiana. Tak jak ciemna, nędzna grota, w której narodził się Jezus, z chwilą Jego przyjścia na świat staje się miejscem cudownym, świętym i pełnym miłości tak nasze serca w czasie komunii z Bogiem z serc chłodnych, skostniałych przemieniają się w serca żywe, wrażliwe na Boga i zdolne do relacji z Nim.

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzymy wszystkim duszom najmniejszym przemiany serc na wzór kochającego, żywego Boga. Niech to spotkanie z Dzieciątkiem Jezus będzie czasem doświadczenia Bożej Miłości, radości i nadziei zapowiadającej zwycięstwo miłości nad grzechem oraz nadziei na królowanie Boga w duszy człowieka. Aby ten święty czas był umocnieniem dla małych serc na cały nadchodzący rok, by nasze starania kroczenia maleńką drogą miłości, były uświęcane nieustanną Łaską Bożą i wydawały święte owoce. Wszystkim duszom maleńkim oraz ich bliskim życzymy błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia!

Niech każdy uwierzy, że jest wybraną grotą.

rodzinaswJak dobrze jest być razem, jak to dobrze, że razem możemy oczekiwać Narodzin Jezusa. Cieszę się, że uwierzyliśmy słowu, iż najważniejsze jest przygotowanie serca. Zupełnie inaczej będziemy przeżywać ten czas, gdyż serca nasze doświadczą obecności Nowonarodzonego Jezusa. Wtedy zupełnie inaczej patrzeć będziemy na nasze rodzinne spotkania, na przygotowania do tych spotkań, bowiem będziemy znali prawdziwą wartość Bożego Narodzenia. Będziemy wiedzieli, co rzeczywiście jest skarbem, a co tylko oprawą, dodatkiem.

Dzisiaj razem przeżywać będziemy ten czas, doświadczać tego, co najważniejsze. Czytaj dalej

MODLITWA na zakończenie Adwentu

1modlitwaPanie mój! Pragnę Ci dziękować za cudowny czas, w którym przygotowywałeś moje serce, aby w nim zamieszkać. Pragnę Ci dziękować za to, że wybrałeś moje serce, by się w nim narodzić na nowo. O, Panie mój! To niezwykłe i cudowne! Wybrałeś małe serce, najmniejsze, aby stało się Twoim Pałacem. Twoja Osoba sprawia, że to małe serce staje się najcudowniejszą świątynią. Samo w sobie jest tylko grotą. Wybacz mi, że często zachowuje się tak jak mieszkańcy Betlejem, którzy odmawiają miejsca, abyś mógł się narodzić. Wybacz mi, że nie przyjmuję Ciebie tak od razu z otwartymi ramionami. Jestem takim niewdzięcznym Betlejem, które wyprowadza Ciebie gdzieś na obrzeża swego miasta wskazując marną grotę. Ale ta grota, Jezu, pokazuje mnie samego, jaki jestem. Godzisz się jednak, aby przyjść na świat właśnie w tej grocie, miejscu tak lichym, marnym, tak pogardzanym. O, Panie mój! Moje serce przecież jest niczym. Nie jest święte, a jednak podążałeś tak długo, aby właśnie we mnie narodzić się. Podjąłeś wszelki trud, aby moje serce było szczęśliwym sercem, które posiada Boga. Czytaj dalej

Adwent – czasem odkrywania Bożej obecności w naszym życiu

Różanystok-Bazylika (2)Dzień skupienia i Wieczernik w Różanymstoku

W adwentowym oczekiwaniu na Narodziny Pana, dusze maleńkie trwały na modlitwie u stóp Różanostockiej Wspomożycielki. Nasz dzień skupienia rozpoczęliśmy modlitwą różańcową. Posługując się wybranymi fragmentami z dzienniczka sł. Bożej s. M. Konsolaty Betrone rozważaliśmy bolesne tajemnice. Uświadamialiśmy sobie, że kiedy toczymy walki w swoim sercu, w swoim życiu, najpewniejszą drogą jest powierzenie się Ojcu i powtarzanie: Niech się stanie Twoja wola. Za pośrednictwem Maryi, która nieustannie kochała i przyjmowała wolę Bożą, prosiliśmy Dobrego Boga o wierność trwania przy Nim, bez względu na okoliczności naszego życia. Czasem spoglądając na innych trudno nam zobaczyć w drugim człowieku Boże dziecko, bo po raz kolejny ktoś nas zawiódł, po raz kolejny ktoś zachowuje się nie tak, jak byśmy sobie tego życzyli, bo po raz kolejny zadano nam jakąś ranę. A Bóg pragnie, abyśmy w każdym człowieku potrafili dostrzec piękno, również na siebie byśmy patrzyli w perspektywie dobra, a nie tylko własnych słabości, lęków i niepowodzeń. Chociaż nosimy cierniowe korony, to jesteśmy Bożymi dziećmi. Rozważając tajemnicę ukrzyżowania i śmierci Pana Jezusa, uświadamialiśmy sobie, iż jest to tajemnica obecności Maryi pod Krzyżem. Właśnie tam stała się Ona Matką dla nas wszystkich. Obyśmy my zechcieli, tak jak Ona, kochać Boga, być wiernymi i ufać Mu. Czytaj dalej

Jakie jest moje oczekiwanie? – Jubileuszowy Wieczernik w Szczytnie

Szczytno_AdoracjaGrudniowy wieczernik modlitwy w Szczytnie co roku jest dla nas ważnym wydarzeniem. To właśnie w tym adwentowym czasie, 7 lat temu, przyjęci z otwartością przez Siostry Klaryski Kapucynki, rozpoczęliśmy wspólne comiesięczne spotkania. Ten jubileuszowy wieczernik zaszczycił swoją obecnością ks. Andrzej, dziekan dekanatu Szczytno. Był z nami też ks. Janusz z Mrągowa. A przewodniczył modlitwie ks. Sławomir, nasz kapelan.

Za nami połowa Adwentu. To czas, kiedy trzeba postawić sobie pytanie: „Jakie jest moje oczekiwanie?”. Rozważając radosną część różańca, czyniliśmy tę refleksję, stawiając sobie za wzór Maryję i Jej oczekiwanie na narodziny Jezusa.

Jakie jest moje oczekiwanie? Czytaj dalej

Jezus przychodzi, aby nas odnowić – Wieczernik w Czerwińsku

CzerwinskPierwsza sobota w Sanktuarium Czerwińskim u stóp Matki Bożej Pocieszenia i Wspomożycielki Wiernych – to piękne nabożeństwo. Zwłaszcza, że w tym miesiącu, 7 grudnia, nasz Wieczernik przypadł w przededniu pięknej uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – szczególnego święta, które ukochały dusze na maleńkiej drożynie miłości.
Główne nabożeństwo sobotnie zostało poprzedzone dniem skupienia w piątek, który poprowadził ks. Sławomir Brewczyński – kapelan Stowarzyszenia Konsolata.
Każda modlitwa to całkowite zawierzenie woli Bożej, a modlitwa różańcowa jest szczególną, ponieważ odmawianą wraz z Maryją. Adwent – to najpiękniejszy czas Jej oczekiwania. To czas oczekiwania i dla nas – oczekiwania na Pana, na wypełnienie się Bożego planu. To czas, który porusza nasze wnętrza, nasze serca, nas całych. To czas oczekiwania ze wzruszeniem naszych sumień, by zrobić nowe miejsce w nas dla przychodzącego Boga. Jezus przychodzi, aby nas odnowić, by odnowić nasze relacje z bliźnimi; aby przez nas odnowić świat. Czytaj dalej

Zawierzenie Sercu Jezusa i Maryi

dwa_sercaDrogie Dusze Najmniejsze. Minął kolejny rok liturgiczny, zbliżają się Święta Bożego Narodzenia i nasze grudniowe Wieczerniki. Dla wielu to kolejny rok na maleńkiej drożynie miłości, dla innych może (jak i dla mnie) to dopiero początki odkrywania Orędzia  miłości Serca Jezusa dla świata. Wiemy, jak wiele  radości Panu Jezusowi daje całkowite zawierzenie Jego Sercu. Ile nadziei ma w nas, którzy chcemy żyć aktem miłości: Jezu, Maryjo! Kocham was, ratujcie dusze. Nasza wspólnota dusz najmniejszych to nie tylko udział w comiesięcznych wieczernikach modlitwy, to życie aktem miłości na co dzień, tak jak żyła nim Służebnica Boża s. Konsolata Betrone. Zrozumiał to dobrze o. Lorenzo Sales zapraszając kolejne dusze na maleńką drogę,  by stać się najmniejszym.  A rozpoczyna się to wszystko poprzez osobisty akt zawierzenia Sercu Jezusowemu.  To takie osobiste wejście we wspólnotę, sprawowane w sposób uroczysty, które włącza nas w dzieło ratunku dusz. Czytaj dalej

Wielkie rzeczy przygotował Bóg dla tych, którzy go miłują

relikwieW dniu 9 listopada – jak w każdą drugą sobotę miesiąca z radością przybyliśmy do naszej Pani Matki Bożej Różanostockiej – jako wspólnota dusz najmniejszych. Właśnie w tym dniu uroczyście obchodziliśmy święto rocznicy poświęcenia Bazyliki na Lateranie.

Ks. Sławomir po serdecznym powitaniu nas wszystkich zgromadzonych na wieczerniku u stóp Maryi rozpoczął trwanie na modlitwie i rozważanie części radosnej różańca świętego. Czytaj dalej