Zakończenie rekolekcji

Bóg pragnie pozostawić w naszych sercach pragnienie, by Go kochać. Tylko tyle. Pragnienie, by umiłować Jego Serce, Jego Krew. Pragnie stać się nam bliską Osobą, najbliższą, umiłowaną. Nie odległym Bogiem, ale kochanym Tatą. Chce pozostawić pragnienie, iż jest dla nas, jako Oblubieniec, zakochany do szaleństwa w naszych duszach, widzący w naszych duszach piękno, pragnący to piękno wydobyć. Zaczerpnijmy z tego kielicha miłości. Napijmy się, by samemu stać się miłością, by pokochać i żyć dla Miłości.

1. Te rekolekcje miały na celu pomóc nam uświadomić sobie powołanie.

Modlitwa

Dziękuję Ci, Jezu, za Twoją obecność. Za to, że wlałeś w moje serce radość, miłość. Za to, że umocniłeś moje serce. Za to, że w moim sercu na nowo rozkwitło pragnienie miłowania Ciebie największą, najszczerszą miłością. Dziękuję Ci, Jezu! Pragnęłabym zabrać Ciebie w moim sercu do mojego życia, do codzienności. Chciałabym, Jezu, Twój obraz mieć nieustannie w sobie, nieustannie adorować Ciebie. Chciałabym, Jezu, aby Twoja Krew była we mnie nieustannie. Żebym mogła Ją nieustannie pić i nieustannie kochać i nieustannie rozlewać na innych.
Panie mój! Pozostań w naszych sercach. Pozostań z nami. Bądź w każdym momencie życia. Bądź w każdym miejscu, gdzie my przebywamy. Po prostu bądź!

Zapraszamy na kolejny Wieczernik Modlitwy do sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Czerwińsku – sobota (2 sierpnia), godz. 10:30

W Pierwszą Sobotę sierpnia, 2.08.br., zapraszamy wszystkich na kolejne spotkanie Wspólnoty Dusz Najmniejszych w ramach naszych comiesięcznych Wieczerników Modlitwy. Rozpoczęcie o godz. 10:30. Wieczernik Modlitwy będzie transmitowany przez internetowe radio dla dusz najmniejszych:
radioKonsolata

Rekolekcje dla Wspólnoty Dusz Najmniejszych – dzień 4

Bóg pragnie zaprosić nas, byśmy nie pozostali na poziomie wiadomości otrzymanej od Boga, że oto dany jest nam Dar, ale Bóg daje nam łaskę, byśmy mogli otworzyć się sercem na ten dar. Wiąże się z tym cała droga duchowa, pogłębianie swojej wiary, pogłębianie swojej relacji z Bogiem.

1. Spotkajmy się z Jezusem:

2. Miłosne spotkanie duszy z Bogiem:

Modlitwa

Panie mój! Czuję, że jestem jedno z Tobą – cała w Tobie, Ty we mnie. Wszystko, całe stworzenie zawarte jest w Tobie. Czuję miłość do tego stworzenia i to, że teraz mogę objąć je całe moją miłością, która przecież jest Twoją. Pochylam się nad każdym stworzeniem. Pochylam się, Boże, nad naszą ziemią, pochylam się nad przyrodą i tą ożywioną i nieożywioną. Pochylam się nad każdym człowiekiem, nad każdą duszą. Panie mój! Jakie to szczęście! Każdą kocham, każdą otulam miłością, do każdej zaglądam w głąb, by osadzić w niej miłość Twoją. O, Panie! Biegnę szybko, aby objąć Twoja miłością wszystkie dusze biedne, wszystkie grzeszne, wszystkie słabe, wszystkie, które odeszły od Ciebie. O, Panie! Nie zapomnę o tych, które stoją na krawędzi przepaści, razem je uratujemy. Spowijam miłością każdą duszę. Boże! Jaka radość!
Widzę Twój Kościół, zadziwiający. Budowla, a jednak składający się z dusz. Wszystkie powoli nabierają życia, zmieniają się. Kościół pięknieje, rośnie, kwitnie, umacnia się. Widzę Papieża. Twoja miłość dodaje mu sił, wzmacnia jego serce. Twoja miłość pociesza go. Boże, jak on potrzebuje miłości? Jak bardzo jest samotnym, choć otoczony jest ludźmi? To samotność świętych ludzi, świętych dusz. Jakże mężną jest duszą! Sam staje do walki i broni Kościoła. Niech Twoja miłość obejmie cały świat.
Jakże Ci podziękuję, jak uwielbię. Mogę trwać w zadziwieniu i zachwycie nad pięknem Twojej miłości, nad tym, co czyni Twoja miłość i w jaki sposób włączasz duszę, by mogła uczestniczyć w tej miłości. To cudowne, niezwykłe. Moja dusza należy do Ciebie. Kocham Cię, Boże!

Rekolekcje dla Wspólnoty Dusz Najmniejszych – dzień 3

W trzecim dniu naszych rekolekcji, wpatrując się w Jezusa, patrząc na Jego Rany, patrząc na Jego obolałe Ciało próbowaliśmy rozważać, co jest siłą, która skłania dusze do życia z Jezusem, bycia wiernym Jezusowi, naśladowania Go? Co jest siłą, która czyniła dusze wielkimi świętymi? Zapraszamy do wysłuchania kolejnych wskazań:

1. Co pchało święte dusze, by jednoczyć się z Jezusem, by Mu służyć?:

2. Im dusza bliżej żyje Boga, tym bardziej dostrzega prawdę o samej sobie, o swoim człowieczeństwie, o słabościach:

Modlitwa

Wyciągam do Ciebie dłonie, bo sama z siebie nie potrafię dać odpowiedzi, bo bez Ciebie nie potrafię już żyć. Panie mój! Jeśli nie podtrzymasz mego serca, jeśli znowu nie weźmiesz mojej duszy w swoje dłonie, umrę z rozpaczy. We mnie jest pragnienie kochania, pragnienie ofiarowania się Tobie, oddania Tobie mojego życia, ale Ty dobrze wiesz; sama nie potrafię tego uczynić. To, co czyniłam do tej pory nie było doskonałe, było dalekie od doskonałości. Nie mogę nazwać tego miłością, ofiarowaniem, oddaniem. Klęcząc przed Tobą i patrząc na Ciebie, na Twoje Ciało, na Twoją Mękę, doświadczając Twojej miłości, wiem, ze ja nie potrafię tak kochać. Jestem przeciwieństwem Ciebie. Napełnij mnie, Boże swoją miłością, abym mogła kochać. Jezu! Pochylasz się nade mną, nad moją niemocą. Pochylasz się nad moją słabością. Pochylasz się nad brakiem miłości, jakim jest moja dusza. Gdy tak trwam przed Tobą wylewasz na mnie swoją Krew. Ona obmywa mnie ze słabości, niemocy. Obmywa z tego wszystkiego, co ludzkie, a wypełnia mocą, miłością. Dziękuję Ci, Jezu, za wszystko, co zrodziło się w moim sercu, za wszystko, czego doświadczyło moje serce, za Ciebie obecnego we mnie. Nie pozwól mi zmarnować niczego. Pobłogosław mnie, Jezu!

Rekolekcje dla Wspólnoty Dusz Najmniejszych – dzień 2

1. Jezus Ukrzyżowany wzorem powołania:

2. Trwajmy przy Źródle:

Modlitwa

Kiedy klęczę przed Tobą, Jezu, kiedy Ty jesteś tak blisko, kiedy zapraszasz mnie do takiej bliskości, wtedy wszystko przestaje być ważne. Jesteś Ty i ja. Wtedy nie myślę o niczym, nie ma we mnie wątpliwości. Jesteś Ty i ja. Są to najpiękniejsze chwile:
– chwile, gdy moje serce tuli się do Twojego,
– chwile, w których moje serce zalewane jest miłością.
Moje serce budzi się wtedy. W moim sercu jest miłość, jakiej nie znam, miłość tak cudowna, tak wielka, tak czuła i tak delikatna; miłość skierowana do Ciebie. Ja wiem, Jezu, sama nie potrafię kochać taką miłością, nie potrafię wzbudzić w sobie takiej miłości. Ale dzięki Tobie, dzięki Twojej bliskości i Twojej łasce w tych momentach czuję miłość w sobie i kocham. Są to najszczęśliwsze chwile, gdy mogę kochać tą miłością.
Ty obdarowujesz mnie jeszcze bardziej, co rusz nowymi darami i zapraszasz mnie w głąb swoich Ran. Zapraszasz mnie do swojego wnętrza i ukazujesz życie, jakiego nie ma na ziemi; życie, które jest cudem, szczęściem. Panie mój! Jakże Cię uwielbić, jak podziękować, jak kochać? Wszystko za mało. To cud nad cudami. Pragnę tego życia.
Panie! Czyń, co chcesz ze mną. Zanurz mnie w swoim życiu. Cokolwiek trzeba uczynić, czyń, abym żyła Twoim życiem, abym miała je w sobie, abym mogła nieść je innym duszom. Och, gdyby inni mogli zobaczyć Twoje życie, doświadczyć go. Przemień mnie Jezu i czyń, co chcesz. Chcę tego, co Ty. Godzę się na wszystko, Jezu. Nie wyobrażam sobie żyć tak jak dotychczas. Nie wyobrażam sobie, Jezu, by marnować czas na to wszystko, na co do tej pory marnowałam swoje życie, bo to wszystko było nic nie warte – same śmieci. Tylko Twoje życie jest największą wartością. Twoje życie jest najcudowniejsze i daje pełnię szczęścia, radości. Niech będzie uwielbione Twoje życie Boże w każdym z nas!

Rekolekcje dla Wspólnoty Dusz Najmniejszych – dzień 1

Przeżywamy w naszej Wspólnocie coroczne rekolekcje. Zapraszamy wszystkich odwiedzających naszą stronę do wspólnego trwania na modlitwie i zagłębiania się w Boże tajemnice. Pierwsza tura tegorocznych rekolekcji odbyła się już w Brennej. Następne odprawiać będziemy w Gietrzwałdzie (28 lipca – 1 sierpnia oraz 11 – 15 sierpnia) i w Różanymstoku (4 – 9 sierpnia). Fragmenty nauk rekolekcyjnych zamieszczać będziemy na naszej stronie.

1. Wprowadzenie do rekolekcji:

2. O naszym powołaniu we Wspólnocie:

Modlitwa:
Jezu, pragnę Tobie służyć. Daję Ci całą siebie, czyń ze mną, co zechcesz. Nie chcę, Boże, abyś tak cierpiał. Nie chcę tego zła, które dokonuje się w ludzkich sercach. Wyrzekam się zła. Chcę, aby moje serce też było wolne. Chcę być Ci posłuszna całkowicie i we wszystkim. Chcę Cię kochać, miłością moją opatrywać Twoje Rany, koić Twój ból, wynagradzać Twoje cierpienie. Wiem bardzo dobrze, Boże, kim jestem. Dajesz mi to do zrozumienia od jakiegoś czasu. Wiem, że o własnych siłach niczego nie dokonam. Ale wiem też, że gdy będę Ci całkowicie posłuszna, Ty możesz dokonać wielkich rzeczy poprzez moją duszę. Wiem, że moje serce może Ci służyć nie na miarę wielkich świętych, nie na miarę wielkich męczenników, ale na miarę małego kwiatka, który swą wonią będzie Ciebie wielbił. Będzie sobie rósł gdzieś ukryty pośród innych, wielkich, pięknych kwiatów, ale będzie spełniał swą rolę w całym systemie przyrody. Będzie karmił pszczoły i motyle, będzie przyjmował promienie słońca i oddawał je w swoich barwach i w swojej woli całej przyrodzie. A potem wyda nasiona jeszcze mniejsze niż on sam, ale spełni swoje zadanie. Chociaż nikt nie zauważy tego małego kwiatka, bo niewidoczny, ukryty, ale Ty będziesz widział go, bo on Tobie będzie służył. Przecież w przyrodzie potrzebna jest i mała mrówka, i wielki słoń, i potężny wiatr, i kropla wody. Więc ufam, że jeśli poddam się Twojej woli, to ona wypełni się we mnie. Należeć będę do Ciebie cała. Zanurzę się w Tobie po wieczność, zjednoczę się z Tobą. O, Panie mój! Uwielbiam Ciebie! Wywyższam! Kocham Ciebie!
Wiem, Boże, że wielkich świętych powołujesz do wielkich zadań, wielkich męczenników do wielkiego męczeństwa. A ja jestem mała. Ale to moje małe zadanie, które przewidziałeś w swoim Dziele Zbawczym, jak na mnie, jest i tak wielkie, nieskończone. Będę liczyć na Ciebie. Będę oczekiwać od Ciebie wszystkiego. Ufać będę Tobie! Wierzyć Ci będę, Panie mój! Nieustannie będę w Ciebie wpatrzona, bo Ty jesteś jedynym Źródłem moim, Jedynym tchnieniem, Jedyną mocą, Jedyną siłą. Bez Ciebie nic, a z Tobą wszystko. Proszę, Jezu, pobłogosław mi na moją drogę, aby wypełniła się we mnie Twoja wola.

XVII Niedziela Zwykła – Ewangelia

Autor: o. Piotr Andrukiewicz CSsR – Misjonarz Warszawskiej Prowincji Redemptorystów – Kraków. Źródło: redemptor.pl

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją». «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?». Odpowiedzieli Mu: «Tak jest». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare». Mt 13, 44-52 ***

Opowiedziane dzisiaj przez Jezusa dwie przypowieści o Królestwie uświadamiają nam, że jest ono wartością, dla której warto poświęcić wiele, albo nawet wszystko. Więcej…>>

Parafia Chrystusa Króla w Sątocznie (25 lipca) – fragmenty Wieczernika

Dziękujemy Bogu i wszystkim wiernym, zgromadzonym na spotkaniu w kościele Chrystusa Króla w Sątocznie (Archidiecezja Warmińska), za dar wspólnej modlitwy. Zapraszamy też do wysłuchania obszernych fragmentów z naszego Wieczernika. Wieczernik ten odbył się w święto św. Jakuba Apostoła.
1. Fragmenty kazania:

2. Fragmenty Adoracji Najświętszego Sakramentu:

Polska – druga ojczyzna kultu Serca Jezusowego

Często słyszymy na naszych spotkaniach o kulcie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zachęcamy do przeczytania artykułu, w którym mowa jest o rozwoju tego kultu i jego aktualności w obecnych czasach.

Ks. Józef Gaweł SCJ – źródło: Tygodnik Niedziela

Nabożeństwo do Serca Pana Jezusa ma bardzo mocny wpływ na życie duchowe chrześcijan w Kościele. Pisał o tym św. Jan Paweł II w liście wręczonym generałowi Jezuitów w Paray-le-Monial w 1986 r.: „Nabożeństwo do Serca Jezusowego przyniosło już powszechnie znane obfite owoce duchowe. Odprawianie Godziny świętej, spowiedź i komunia w pierwszy piątek miesiąca pobudziły wiele pokoleń wiernych do intensywniejszej modlitwy, do częstszego uczestniczenia w sakramentach pokuty i Eucharystii. Także dziś trzeba ukazywać wiernym owe drogi (…). Jeśli bowiem Bóg w swej Opatrzności zechciał, by w XVII wieku, u progu współczesności, w Paray-le-Monial ogromnie rozwinęło się nabożeństwo do Serca Jezusowego w formach wskazanych przez objawienia Małgorzaty Marii, to zasadnicze elementy tego nabożeństwa należą w sposób trwały do duchowości Kościoła w ciągu całej jego historii: Kościół od zarania swych dziejów zwracał się do przebitego na krzyżu Serca Chrystusa, z którego wypłynęła krew i woda, symbole sakramentów, które tworzą Kościół, a Ojcowie chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu widzieli w Sercu Słowa Wcielonego początek dzieła naszego zbawienia, owoc miłości Bożego Odkupienia, którego przebite Serce jest szczególnie wymownym symbolem”. Więcej…>>

Wieczernik w Gietrzwałdzie (19 lipca) – fragmenty

1. Kazanie wygłoszone podczas Wieczernika:

2. Fragmenty Adoracji Najświętszego Sakramentu (cz. I):

3. Modlitwa uwielbienia kończąca Adorację Najświętszego Sakramentu:

4. Apel Jasnogórski przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej:

Fragmenty nagrań z Wieczernika Modlitwy w Różanymstoku

1. Kazanie:

2. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

Wieczernik Modlitwy w Szczytnie – fragmenty

1, Kazanie

 

2. Adoracja Najświętszego Sakramentu

Rekolekcje w roku 2014 – zaproszenie

Zapraszamy do Różanegostoku

Już w najbliższą sobotę, 12 lipca zapraszamy wszystkich wiernych na kolejny Wieczernik Modlitwy Wspólnoty Dusz Najmniejszych do sanktuarium maryjnego w Różanymstoku. Spotkanie rozpocznie się o godz. 10:30, a zakończy ok. godz. 16:00. W programie nabożeństwa: modlitwa różańcowa, Adoracja Najświętszego Sakramentu, Msza św., Modlitwa dla uczczenia Krzyża św., Koronka do Bożego Miłosierdzia i błogosławieństwo chorych.
W intencji tego spotkania módlmy się wspólnie odmawiając różaniec z Matką Bożą Różanostocką:

 

Więcej o sanktuarium w Różanymstoku

10 lipca – Wieczernik w Szczytnie

Módlmy się razem jako jedna Wspólnota Dusz Najmniejszych w intencji najbliższego spotkania, które odbędzie się w najbliższy czwartek w klasztorze sióstr klarysek kapucynek w Szczytnie (Archidiecezja Warmińska). Początek o godz. 17:00.
Odmówmy w tej intencji modlitwę różańcową:

Więcej o klasztorze