Bóg zasiewa swoje ziarno

Bądźmy żyzną glebą. Pamiętajmy, że Bóg sam siebie złożył w każdym z nas. On nam dał swoje Prawo – wyrył je w nas. To jest nieodłączna cząstka nas. Nie da się tego wyjąć, odłożyć. Jesteśmy wtedy w pełni sobą, gdy żyjemy Jego Prawem, gdy On w nas żyje przyjmowany przez nas, gdy otwieramy się na Niego i Go kochamy. Gdy żyjemy w zgodzie z samymi sobą, z takimi, jakimi Bóg nas stworzył, wtedy żyjemy prawdziwie, prawda w nas jest.

Otwierajmy się na dar złożony w nas! Odpowiedzmy Bogu na to obdarowanie! Żyjmy miłością! Ona pomaga zrozumieć, ona daje moc, ona prowadzi, ona czyni drogę jasną.

Czytaj dalej

Oto moja matka i moi bracia

Dzisiejsze fragmenty z Pisma św. poruszają jedną szczególnie ważną rzecz, a mianowicie pełnienie woli Boga. Jak ważne jest, by słuchając Boga pełnić Jego wolę, świadczy to, iż o pełnieniu woli Bożej czytamy i w Starym, i Nowym Testamencie.

Czym jest pełnienie woli Bożej i dlaczego jest tak ważne? Jezus dzisiaj daje pewną wskazówkę. Ta dusza jest mu szczególnie bliska, szczególnie umiłowana, która pełni wolę Bożą. Przyrównuje taką duszę do Matki, do rodzeństwa, a więc do kogoś szczególnie bliskiego; do kogoś, z kim łączą Go więzy krwi, więzy rodzinne. Rodzina stanowi pewną jedność. Wszyscy ze sobą są połączeni – łączy wspólna historia, przodkowie, wspólne geny, tradycja rodzinna, a więc to ktoś bliski. Ktoś, kto pochodzi z rodziny jest kimś szczególnie bliskim – bliskim sercu, umiłowanym. I dusza, która pełni wolę Bożą jest szczególnie umiłowaną.

Czytaj dalej

Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało

Dzisiaj w Ewangelii (Łk 10, 1-9) czytamy o wysłaniu uczniów. Wiele osób przyjmuje ten fragment jako skierowany przede wszystkim do tych, którzy swoje życie w sposób szczególny poświęcają Bogu, a więc dotyczący kapłanów, zakonników, zakonnic, osób świeckich, ale poświęconych Bogu. Nie widzą w tym fragmencie samych siebie. A jednak ten fragment, w którym Jezus mówi, iż potrzeba robotników, bo jest ich za mało, dotyczy każdego żyjącego w Kościele. Każdy zostaje posłany. I tak jak zapewnia św. Paweł (2 Tm 1, 1-8) każdy otrzymał ducha mocy, a nie ducha bojaźni. Każdy został namaszczony już podczas Chrztu św., potem podczas Bierzmowania, a więc dany został Duch Święty, który prowadzi Kościół, jednoczy jego członków, jest mądrością i dzięki któremu Kościół, pomimo przeżywanych nieustannie różnych trudności, jednak żyje Bogiem i prowadzi wszystkich ku Chrystusowi. Każdy naznaczony został Duchem Świętym, a więc każdy został powołany i ku realizacji powołania otrzymał to, co potrzebne. Czytaj dalej

Bóg zawarł z człowiekiem przymierze

Bóg każdego z nas obdarzył swoją łaską i każdego wezwał, powołał. Jednak od człowieka zależy, czy pójdzie za Bogiem. Czy będzie miał na tyle odwagi? Czy będzie potrafił zrezygnować z dotychczasowego życia? Czy będzie potrafił zrezygnować z tego, co do tej pory było dla niego cenne na rzecz tego, co najcenniejsze – życia w Bogu?

Wszystko jest w zasięgu ręki, tylko trzeba zdecydować się i odpowiedzieć Bogu. Apostołowie poszli, wielu Świętych poszło, a owoce były niezwykłe. Może i ty zdecydujesz się na tak radykalną odpowiedź Bogu? Może ty zdecydujesz się, by całkowicie zmienić swoje życie? Nie tak troszeczkę, ale całkowicie, bo dopiero wtedy doświadczysz prawdziwie Bożego życia w sobie.

Czytaj dalej

Syn Człowieczy jest panem szabatu

Co znaczą słowa dzisiejszej Ewangelii (Mk 2, 23-28), że Jezus jest panem szabatu? Słowa te przynoszą nam wolność w miłości. Mówią o tym, iż ten, kto otwiera serce i przyjmuje Bożą miłość, kto tą miłością żyje, staje się wolny. Miłość Boża niesie ze sobą mądrość, światło dla duszy. I człowiek rozumie, co znaczy żyć z Bogiem, dla Boga, czuje sercem, w jaki sposób wypełniać przykazania Boże. One nie zniewalają, nie ograniczają człowieka. Nie sprawiają, że człowiek sztywno trzyma się pewnych ram, nie rozumiejąc i doświadczając zniewolenia w nich. Właśnie wtedy, kiedy człowiek kocha widzi, że Boże przykazania czynią go jeszcze bardziej wolnym. Prowadzą go ku prawdziwej wolności. Trzeba kochać, aby zacząć rozumieć. Trzeba prawdziwie otworzyć serce na miłość, aby zacząć rozumieć Boże tajemnice i to, jaki jest Bóg. Wraz z przyjmowaniem Bożej miłości, z poznawaniem Boga wyrasta w człowieku zrozumienie, czym jest miłość. Dusza ma próbować rozważać miłość Bożą, ma starać się ją poznawać. Jest to zadaniem człowieka na ziemi. Czytaj dalej

Wieczernik w Gietrzwałdzie – nagrania

1. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

2. Kazanie:

3. Pieśń Miłości – krótka a jakże owocna modlitwa:

Styczniowe dni skupienia w Gietrzwałdzie

Bóg jest sensem istnienia człowieka, celem jego życia. A skoro uświadamiamy sobie właśnie ten fakt, to powinniśmy czynić wszystko, by prawdziwie swoje serce otwierać na Bożą obecność i rzeczywiście nieustannie przebywać z Bogiem. Człowiek powinien czynić wszystko, by spotykać się z Bogiem, rozmawiać z Nim, by wszystkie swoje obowiązki, czynności wykonywać dla Niego. Całe życie powinno toczyć się wokół Boga.
Niektórzy ludzie sądzą, że tylko ci, którzy żyją w zakonach czy są kapłanami, powinni rzeczywiście żyć Bogiem, że tylko te osoby swoje życie poświęcają Bogu, że tylko ich życie toczy się wokół spraw Bożych. Jest to niewłaściwe spojrzenie na człowieka. Człowiek bez Boga nie jest w stanie żyć. Skoro od Boga wyszedł i do Boga ma powrócić, to powinien nieustannie cały kierować się ku Bogu. Każdy człowiek powinien każdego dnia żyć z Bogiem, myśleć o Nim, adorować Go. Bogate życie wewnętrzne, jakie wiodą osoby konsekrowane, gdzieś zamknięte w klasztorach, nie jest tylko przeznaczone dla nich. ŻYCIE Z BOGIEM JEST PRZEZNACZENIEM KAŻDEGO CZŁOWEIKA, JEST POWOŁANIEM KAŻDEGO CZŁOWIEKA. Czytaj dalej

Radio Konsolata – 6 lat w służbie Najmniejszym

Radio Konsolata – radio Dusz Najmniejszych zaczęło swoją działalność w lutym 2009 roku jako katolickie radio ewangelizacyjno-modlitewne, którego celem jest prezentacja duchowości „Najmniejszych” i zaproszenie słuchaczy do kroczenia prostą drogą zawierzenia i miłości – Maleńką Drożyną Miłości. Dziękujemy realizatorom tego Radia za sześć lat służby na rzecz Wspólnoty i Dzieła Najmniejszych. Więcej w krótkim filmie.


Strona Radia Konsolata: http://www.konsolata.pl/radio/
Dodaj prośbę o modlitwę…>>

Bożonarodzeniowe dni skupienia w Różanymstoku

Ten, kto kocha, obcuje z Bogiem. Kto obcuje z Bogiem, napełnia się miłością. Bóg zawitał do naszych serc. Podczas Adwentu i Świąt w sposób szczególny był obecny i jest nadal. Otwartość serca sprawia, że dusza doświadcza miłości. Dzięki obecności Boga dusza jest w stanie żyć miłością pomimo swoich słabości. Radując się obecnością Maleńkiego Jezusa w każdym z nas, otwórzmy serca na miłość, która pragnie rozlewać się na wszystkich, wypełniać nas tak, byśmy mogli stawać się miłością.

Bóg uzdalnia duszę do miłości. Nawet najsłabsza dusza, jeśli otwarta jest na obecność Boga, jeśli otwiera się na Niego, otwiera się na miłość i powoli zaczyna żyć miłością. To są często maleńkie kroczki, ale jednak dokonuje się przemiana tej duszy – ona przemienia się w miłość. Nie trzeba być duszą doskonałą, świętą, natomiast warto otwierać się na Bożą obecność, bo wtedy miłość przemieniając duszę uświęca ją i słaba, grzeszna dusza powoli poprzez miłość staje się świętą. Świętość jest równoznaczna z doskonałą miłością. A więc im dusza bardziej tą miłością żyje, im bardziej na nią się otwiera, tym bardziej staje się w świętą. Bóg dokonuje w niej tej przemiany.

Uświadamiając sobie przyjście Boga – niezwykły Dar Jego obecności – postarajmy się rozważyć, w jaki sposób nie zatracić tej Obecności, ale starać się, by ona w każdym z nas ugruntowywała się, przemieniając nas w miłość tak, byśmy żyli miłością.

Czytaj dalej

Zapraszamy na Wieczerniki Modlitwy

Rozważanie na Boże Narodzenie – 3

Czytania liturgiczne z Okresu Bożego Narodzenia są bardzo pokrzepiające, bowiem utwierdzają nas w tym, że Bóg jest z nami. Obecność Boga przejawia się chociażby w tym, iż pragniemy Go słuchać, żyć w zgodzie z Jego przykazaniami. Przychodzimy, by przyjmować Go do swojego serca. Nasze dusze spragnione są Boga i nieustannie do Niego kierujemy swój wzrok. Są niespokojne, póki nie spoczną w Bogu. Radujemy się wtedy, gdy On staje pośród nas, gdy wspólnie trwamy na modlitwie, gdy możemy razem Go adorować, wielbić, dziękować Mu. To świadczy o tym, iż mieszka w nas Duch Boży. A ci, w których mieszka Duch Boży są dziećmi Boga, Jego dziedzicami. Powinno to jeszcze bardziej rozradować nasze serca, bowiem to również świadczy, iż Bóg jest z nami, miłuje nas czyniąc swoimi dziećmi. Sam będąc Królem, czyni nas dziećmi królewskimi.

Czytaj dalej

Objawienie Pańskie

Uroczystość Objawienia Pańskiego otwiera nas na objawienie się Bożej miłości. Kiedy spojrzymy na różnych Świętych w historii Kościoła, możemy zauważyć pewną stałą rzecz. Otóż Bóg poprzez jedną osobę świętą przychodzi do innych, do zwykłych dusz. Kiedy czytamy o relacji Boga do wybranej świętej duszy, możemy zachwycić się niezwykłą miłością, jaką Bóg darzy tę duszę. Potem okazuje się, że wszystko to, co było skierowane do tej duszy, Bóg kieruje do innych dusz. On jedynie posłużył się tą duszą, aby objawić swoją miłość również innym. I chociaż na początku wydaje się, że przyszedł tylko do tej jednej, potem okazuje się, że z tej relacji zjednoczenia korzysta wiele dusz – cały Kościół, dusze na całym świecie.

Spójrzmy też na historię narodu wybranego. Tamten proces, jaki zauważamy u świętych dusz trwał nieco dłużej – wiele wieków. Bóg objawił się narodowi wybranemu i niczym swojej wybrance, objawiał mu miłość. Mówił o miłości niczym Oblubieniec oblubienicy, zapraszał do swego „zamku”, do swego Królestwa. Strzegł, prowadził, pouczał nie po to, by zamknąć się tylko w tym narodzie, ale by Boga poznał cały świat. Poprzez ten naród przyszedł do każdego człowieka, do wszystkich ludzi. Posłużył się narodem. Szkoda tylko, że nie ma tutaj do końca tej analogii.

Czytaj dalej

Kazanie i Adoracja z Czerwińska

Podczas dzisiejszego Wieczernika Modlitwy, który zgromadził licznie nas w Czerwińsku, doświadczaliśmy szczególnego daru obecności Nowonarodzonego Jezusa i przyjmowaliśmy Go do naszych serc wraz z Maryją, przyjmowaliśmy Go z darem Zbawienia, z którym przyszedł na ziemię. Zapraszamy i was do wspólnej modlitwy i uwielbienia Boga w darze Bożego Narodzenia.

1. Kazanie:

2. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

3. Modlitwa o uzdrowienie:

Dodaj swoją prośbę do banku modlitwy…>>

Bożonarodzeniowe dni skupienia w Czerwińsku

Podczas naszych dni skupienia będziemy wspólnie uwielbiać Boga, dziękować Mu za Jego miłość, która objawia się we wszystkim, czego doświadcza człowiek, objawia się w całym wszechświecie, a najpełniej objawiła się w Jezusie. Spróbujmy uwolnić nasze serca od wszelkich trosk, prawdziwie odsunąć na bok wszystko, co jest naszym cierpieniem, smutkiem, jakimś problemem, trudnością, czy przeciwnością, byśmy w prawdziwej wolności uwielbili Boga za Jego miłość.
Człowiek żyje codziennością. Troski często pochłaniają go tak bardzo, że nie potrafi dostrzec daru Bożej miłości i cieszyć się nią. Nawet, jeśli o niej słyszy myśli sobie: owszem, Bóg mnie kocha, ale ja teraz muszę zająć się moimi problemami. Tak naprawdę nie ma w tym zachwytu Bożą miłością, nie ma życia Bożą miłością. By prawdziwie doświadczyć życia Bożego w sobie trzeba spróbować odsunąć na bok to, co przysłania Boga. A często przysłaniają Boga właśnie te troski. Kiedy człowiek na przekór wszystkiemu spojrzy w Niebo, zachwyci się Bogiem, uwielbi Go w Jego miłości, w Jego darach, wtedy zaczyna dostrzegać dary Bożej miłości i zaczyna doświadczać Bożej obecności. Nieraz trzeba na przekór samemu sobie zostawić to, co tak zajmuje serce, to, co przygniata do ziemi, by patrząc w Niebo, zachwycając się Bożą miłością móc unieść się do samego Boga. I wtedy dzieją się cuda. Człowiek doświadcza w niebywały sposób Bożej miłości, obecności Boga w swoim życiu. Kiedy zaczyna dostrzegać tę Obecność, inaczej patrzy na swoją codzienność i inaczej kieruje samym sobą. Wtedy te ciężary nie są już tak wielkie i okazuje się, że wiele z nich znika.

Czytaj dalej

Adoracja ze spotkania sylwestrowego

sylwester_2014.3Dziękujemy wszystkim uczestnikom wczorajszego Wieczernika, który tworzyliśmy w ważnym czasie przekroczenia progu czasu, za wspólną modlitwę i radość wspólnoty, udzielającej się tego wieczoru nam wszystkim. Zapraszamy też do wysłuchania nagrań z naszego spotkania, niech modlitwa podjęta w jedności duchowej da nam wszystkim wewnętrzną pewność, że Bóg nam błogosławi na rozpoczynający się Nowy Rok 2015. O to modliliśmy się dla wszystkich i życzymy wszystkim ufnego przyjęcia darów, którymi Bóg nas obdarza i obdarzać będzie w ciągu wszystkich dni Nowego Roku.

Adoracja Najświętszego Sakramentu: