Komentarze do: Cóż masz, czego byś nie otrzymał?

Autor: Ryszard

Ryszard — Wed, 18 Apr 2018 11:43:19 +0000

Piotr dzięki za Twoje słowo.Ono uświadomiło nam sedno sprawy. Bo choć oddaleni od siebie ciągle jesteśmy razem, a te momenty kiedy fizycznie jesteśmy razem i wspólnie mamy uwielbić Boga i Jego Najświętszą Mamę są wielkim darem dla nas. Desant trojki dusz najmniejszych do Olsztyna w tak niezwykłym dniu był dla nas wielką laską, bo móc spotkać brata i siostrę, którzy mają te same pragnienia co my- żyć Bogiem i dla Boga a tym samym dla drugiego człowieka, jest ubogaceniem naszych dusz i rozlewaniem się Bożej Miłości. To spotkanie było pięknym czasem i napełniło nas wielka radością i nadzieją. Na nowo wlało w nas gorliwość, by przez życie kroczyć maleńką droga miłości i z pieśnią miłości na ustach pokonywać wszelkie bariery i trudności. Bardzo długo można byłoby pisać o tym Skarbie, którym został obdarowana każdy i każda z nas, Dziękując Matce Najświętszej za ten wspólnie spędzony czas w centrum dusz najmniejszych zachęcamy byśmy potrafili w pewnych momentach fizycznie być razem.
Z serdecznym pozdrowieniem dla wszystkich dusz najmniejszych Ryszard i Beata

Autor: wiola

wiola — Tue, 17 Apr 2018 17:56:21 +0000

Piotrek,nareszcie!

Autor: piotr

piotr — Sat, 14 Apr 2018 20:07:53 +0000

Słowa Zbyszka ujęły mnie dogłębnie a tak naprawdę pokazały moją ułomność i słabość. Cała sytuacja, która trwa tak naprawdę mnie przerosła nie sądziłem że wszystko to stanie się dla mnie tak mało istotne. Samo tłumaczenie że jestem tylko człowiekiem – a taka jest natura ludzka – nie jest myśleniem duszy maleńkiej, która formowana była po to aby nieść ludziom nadzieję AKTEM MIŁOŚCI
Cóż ja mam czego bym nie otrzymał? Ja otrzymałem wszystko a przez egoizm nie daję nic!!!!!. W jednym momencie okazało się że nie mam czasu, że za daleko, że za bardzo zmęczony. I to tłumaczenie że nie muszę tam być i tak trwam na drodze !!! Nic bardziej mylnego My potrzebujemy siebie nawzajem, zjednoczenia duchowego na modlitwie ale i naszych wspólnych spotkań, umacnianiu się w rozmowie o zwykłych problemach. Bóg nasz Tatuś jak Jemu musi być smutno jak widzi swoje wybrane dzieci – dzieci nie przypadkowo wybrane do niesienia w Świat Orędzia Miłości, które po wyjściu za próg już nie są w stanie ze sobą rozmawiać.Jak ja mogę mówić o miłości? Skoro tyle we mnie hipokryzji. Oddaję te moje słabości Tobie Boże !
Tobie Zbyszku dziękuję, że otworzyłeś mi oczy. Właśnie po to potrzebna jest wspólnota!!!

Autor: Teresa

Teresa — Fri, 13 Apr 2018 06:26:43 +0000

…a łzy radości jak perły spadają Jezu ufam Tobie,wierzę w Twoją miłość do mnie i zawierzam Tobie!. Słowa Pana Jezusa do siostry Konsolaty. 27 listopad 1935r. w błękitnym orędziu str.108