Życiorys 

1. Rodzina i lata życia rodzinnego

Ksiądz Józef Gregorkiewicz urodził się 7 stycznia 1925 roku w Tomczynie, w gminie i parafii Oporów, w powiecie kutnowskim. Był jednym z trzech synów Bolesława i Sabiny z domu Kamieńskiej. Wraz z braćmi, Ludwikiem i Ryszardem, dorastał w rodzinie, w której ojciec pracował jako felczer, matka zaś poświęcała się prowadzeniu domu i wychowywaniu dzieci, a w późniejszych latach także opiece nad wnukami.

Przed wybuchem drugiej wojny światowej rodzina Gregorkiewiczów mieszkała w Warszawie, na Pradze, przy ulicy Zamojskiego 22, na terenie parafii Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku. Tam upływały dziecięce i młodzieńcze lata Józefa. Ważnym wydarzeniem na jego drodze wiary było przyjęcie w 1933 roku Pierwszej Komunii Świętej i sakramentu bierzmowania. Za zachętą katechetki wstąpił wówczas do Krucjaty Eucharystycznej i zaangażował się w służbę ministrancką. W tym okresie zaczęły się w nim rodzić pierwsze pragnienia życia zakonnego i kapłańskiego.

Po ukończeniu szóstej klasy, w 1936 roku, rozpoczął naukę w warszawskim Gimnazjum im. Władysława IV. Wybuch wojny i okupacja zmieniły warunki jego dorastania oraz dalszej edukacji. Kontynuował naukę na tajnych kompletach, na których uzyskał maturę w 1942 roku. Równocześnie rozwijało się jego życie religijne i dojrzewała decyzja o wyborze drogi powołania.

Szczególne miejsce w duchowości młodego Józefa zajmowała Najświętsza Maryja Panna. Umiłowanie nabożeństwa do Niej skłoniło go w 1940 roku do wstąpienia do Sodalicji Mariańskiej. Prowadził ją Włodzimierz Koński, wówczas student medycyny, późniejszy kapłan ze Zgromadzenia Księży Marianów. W tym środowisku Józef poznał również księdza Adama Skałbanię, salezjanina, katechetę w sierocińcu przy ulicy Lipowej na warszawskim Powiślu. Spotkanie to miało istotne znaczenie dla jego dalszych wyborów.

Józef włączył się w dzieło salezjańskie, podejmując prowadzenie dwóch grup sodalicyjnych. Jego zaangażowanie religijne stawało się w ten sposób także służbą innym. Pod wpływem księdza Adama Skałbani coraz wyraźniej kierował swoje pragnienia ku życiu salezjańskiemu. Dnia 15 sierpnia 1942 roku, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, złożył podanie o przyjęcie do Zgromadzenia Salezjańskiego.

Początek tej drogi naznaczyła bolesna strata. Dnia 18 września 1942 roku, zaledwie dwa tygodnie po wstąpieniu Józefa do Zgromadzenia, w wojennej Warszawie zmarł jego ojciec, Bolesław. U progu życia zakonnego młody Józef doświadczył więc rozstania z jednym z najbliższych mu ludzi.

Matka towarzyszyła mu znacznie dłużej. Od 1972 roku cierpiała na ciężką, nieuleczalną chorobę. Ksiądz Józef często wspominał ją z różańcem w ręku. Ten prosty obraz pozostał w jego pamięci jako świadectwo jej modlitwy pośród cierpienia. Sabina Gregorkiewicz zmarła 11 lipca 1975 roku.

W latach rodzinnych i młodzieńczych można dostrzec początki ważnych nurtów późniejszego życia Księdza Józefa: więzi z Eucharystią, miłości do Maryi oraz gotowości do zaangażowania w życie religijne i służbę innym. Ziarna powołania, obecne już w dziecięcych pragnieniach, dojrzewały poprzez modlitwę, naukę i spotkania z ludźmi, którzy pomagali mu rozpoznać drogę. Doprowadziła go ona do decyzji, aby oddać swoje życie Bogu w Zgromadzeniu Salezjańskim.