Jak kroczyć do Nieba: samemu czy we wspólnocie? – o rekolekcjach w Różanymstoku

RozanystokW sierpniu dusze najmniejsze odbyły rekolekcje w Różanymstoku. Była to druga tura rekolekcji wakacyjnych dla „maleńkich”. Przyjechały dusze z Białegostoku, Dąbrowy Białostockiej, Suwałk, Augustowa, Giżycka, Kętrzyna, Olsztyna, Sokółki a nawet okolic Warszawy czy innych miejscowości. Rekolekcje poprowadził kapelan Stowarzyszenia im. sł. B. s. Konsolaty Betrone, ks. Sławomir Brewczyński. Podczas codziennych konferencji ksiądz Sławomir nauczał o prawdach zawartych w Katechizmie Kościoła Katolickiego, o ważności sakramentów świętych obecnych w naszym życiu, przykazaniach Bożych jako zasadach dobrego życia, świadomym wyznawaniu wiary. Ksiądz kapelan postawił przed duszami pytanie: jak kroczyć do Nieba, samemu czy we wspólnocie? Odpowiedź nie była prosta. To co łączy wszystkie dusze to wspólny cel jakim jest Bóg. Na drodze do Boga człowiek potrzebuje znaleźć swoje miejsce. Przykładem jest s. Konsolata, która zrezygnowała z życia zakonnego w pierwszej wspólnocie zakonnej, ponieważ czuła, że to miejsce nie jest dla niej. Zmieniło się to, gdy znalazła się wśród klarysek kapucynek, gdzie pozostała.

Ksiądz Sławomir przypomniał maleńkim sercom o potrzebie przekazywania charyzmatu maleńkiej drogi miłości innym duszom. Także tym, którzy z różnych powodów nie mogą lub nie chcą formalnie należeć do wspólnoty, ponieważ przynależność do wspólnoty nie jest konieczna do tego, by kroczyć maleńką drogą miłości. Wspólnota ułatwia trwanie w akcie miłości, jest dana po to, aby mieć wokół siebie inne podobne dusze, aby ubogacać się wzajemną obecnością na modlitwie. To wszystko sprawia, że dusze umacniają się swoją obecnością.
Ksiądz Sławomir mówił także, że modlitwa w życiu chrześcijańskim jest bardzo ważna. Jest tak ważna, że nie powinna zależeć od sytuacji, czy też humoru. Św. Tereska tak pisała o modlitwie: „to wzniesienie serca, spojrzenie ku Niebu, to miłość”. Można modlić się nic nie mówiąc. Akt miłości Jezu, Maryjo kocham Was, ratujcie dusze jest modlitwą serca, która ma wypełnić cały dzień. W tej modlitwie jest wszystko: miłość Boga i miłość bliźniego. Wspólnota rekolekcyjna mogła odczuć obecność s. Konsolaty poprzez słowa odczytywane z rękopisu dotyczące życia duchowego s. Konsolaty. Rekolekcje zakończone zostały modlitwą wieczernika w Bazylice Różanostockiej. W ten dzień dusze zgromadzone w świątyni wspominały postać św. Wawrzyńca męczennika. Homilię wygłosił ksiądz Adam Wtulich. Ksiądz Adam powiedział, że Bóg daje nam odpowiednich świętych na konkretny czas i przedstawił historię św. Wawrzyńca, który swoim przykładem pokazał, że największym bogactwem Kościoła są ludzie chorzy, biedni samotni.

Chwała Panu Bogu za rekolekcyjny czas łaski! Bóg zapłać osobom uczestniczącym oraz zaangażowanym w organizację rekolekcji!

   Dusza Najmniejsza

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.