Rekolekcje w Gietrzwałdzie

Serce_Jezusa

Tegoroczne rekolekcje są czasem ważnym. Uczymy się tego, co jest potrzebne, aby prawdziwie żyć aktem miłości i prawdziwie kroczyć maleńką drogą miłości; co potrzebne jest, by trwać w dziewictwie umysłu, serca i języka. Podczas tych rekolekcji mamy sobie uświadomić, że to wszystko, czego potrzebujemy jest w Bożym Sercu i że to od Boga otrzymujemy. On staje się wszystkim dla naszej duszy, dla naszego serca, byśmy mogli realizować drogę, którą nam podaje.

W czasie tegorocznych wakacji, Bóg objawia naszej wspólnocie tajemnice swojego Serca. Tajemnice serca objawia się komuś, kto jest bliską osobą, przyjacielem. Poczujmy się takimi wobec Boga. Jesteśmy Mu szczególnie bliscy, dlatego otwiera przed nami swoje Serce. Zaprosił nas, byśmy trwali przy Jego Sercu. Tak jak owieczka spoczywająca w ramionach swojego pasterza czuje się bezpieczna, a więc jest spokojna, tak i my bądźmy pełni pokoju w Sercu Bożym, byśmy mogli jeszcze lepiej poznać to Serce.

Bóg pragnie otwierać przed nami kolejne komnaty. Każda z komnat w Bożym Sercu skrywa tajemnice, które Bóg pragnie objawić swoim umiłowanym duszom. Niektóre z nich objawia w pełni, a niektóre tylko w części. Niektóre pozostają tajemnicami przed wieloma duszami, a objawia je Bóg jedynie wybranym. Inne objawia wszystkim. Są tajemnice, które ze względu na swoją wielkość, moc mają tak silne oddziaływanie na serca ludzkie, że Bóg nie może w pełni uchylać drzwi danej komnaty. Inne mogą być przyjęte całe, unosząc serce ludzkie do samego Nieba, w wielkim szczęściu i radości.

Z radością więc odpowiadajmy na każde pouczenie, w sposób szczególny na słowa, które od początku stają się ważnymi słowami na cały czas rekolekcji. Choć były skierowane pierwszy raz do sł. B. s. Konsolaty Betrone, to teraz Bóg kieruje te słowa do nas. Przyjmijmy je jako słowa skierowane do każdego z nas. W tych słowach doświadczymy miłości. Poczujmy miłość, która nas otacza i odpowiedzmy na nią.

Zaproszenie do Zielonej Góry

zawada_2012Parafia Narodzenia NMP w Zielonej Górze, swoje inauguracyjne spotkanie w ramach Wieczerników Modlitwy zorganizowała w dniu 25 sierpnia 2007 r. Doświadczenie tego spotkania inaugurującego pozwalało odczytać wolę Bożą, by ta świątynia wypełniała się wiernymi i trwała na modlitwie nieustannie. Z pewnością jest to owoc długotrwałej modlitwy wielu parafian, którzy spotykali się regularnie na nabożeństwach ku czci Niepokalanego Serca NMP i często pielgrzymowali do sanktuariów maryjnych i miejsc Objawień. To także realizacja pragnień duszpasterzy parafii, którym bardzo mocno leży na sercu ożywienie duchowe swoich licznych wiernych. W imieniu Gospodarzy wspomnianej Parafii i Wspólnoty zapraszamy na okolicznościowy (rocznicowy) Wieczernik Modlitwy organizowany w najbliższą sobotę, tj. 25.07.2015 roku. Początek spotkania o godz. 10:30 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu; 12:00 – Msza Św. Po mszy Agapa w Sali Wiejskiej; 15: 00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia, Adoracja krzyża i błogosławieństwo. Posługę muzyczną na tym spotkaniu podejmie zespół „Najmniejsi” z Ząbek k/Warszawy. Nabożeństwu przewodniczyć będzie ks. Tadeusz. Więcej o parafii i szczegółowy program spotkania na stronie internetowej:  www.parafia-zawada.pl

Z tegorocznych rekolekcji – cz. 3

Podczas tegorocznych rekolekcji staramy się uświadomić sobie, iż w Niebie Święci jaśnieją blaskiem Boga, Jego pięknem, Jego czystością. W sposób doskonały odzwierciedlają Boga, żyją Bogiem. Bóg pokazuje nam to w konkretnym celu. Uświadamia nam, że rozważana tajemnica świętości właściwie dotyczy nas. Każdy z nas w swoim sercu powinien usłyszeć wołanie Boga. Wszyscy powołani jesteśmy do świętości. Wszyscy! Świętość nie jest celem samym w sobie. Bóg nie chce uformować samotników, egoistów, którzy będą dążyć dla siebie do tego celu. Bóg miłuje wszystkie dusze, dlatego pokazuje nam stan współczesnego świata i to, co się może jeszcze wydarzyć. Nasze uświęcenie, nasza droga wiedzie poprzez służbę. My służyć będziemy innym i poprzez tę służbę uświęcane będą inne dusze i my. Nasze dusze wypełnione miłością posłużą, by miłości również zapragnęły inne dusze. Nasze światło będzie światłem dla innych. Bóg posłuży się nami. Przeżyjmy to powołanie jako swoje. Cały czas prośmy o łaskę Ducha Świętego, by On poruszył nasze serca, by każdy z nas doświadczył na tegorocznych rekolekcjach mocnego dotyku Boga.

Pójście za Głosem powołania nie tylko oznacza wyrzeczenie czy ofiarę. Oznacza również doświadczenie obecności Boga w swoim sercu i radości z tego faktu. Człowiek słyszy Głos wołający go. Czasem musi przejść wewnętrzną walkę, aby pójść za tym Głosem. Doświadcza trudności i przeciwności, jednak idzie. W momencie decyzji spływa na człowieka radość Bożej obecności; radość, że Bóg człowiekowi towarzyszy i to w sposób niezwykły – towarzyszy nieustannie. Gdy Bóg powołuje do dzieł Bożych towarzyszy człowiekowi cały czas, umacnia, daje poczucie pewności, że oto właśnie jest to ta droga. Są trudności, przeciwności, są cierpienia, ale jest również wewnętrzne przekonanie – Bóg mi towarzyszy, Bóg jest ze mną.

Wielu Świętym towarzyszyły ponadto nadzwyczajne zjawiska. Nie należy oczekiwać na takie zjawiska. Niektórzy pragną wywołać je. W swoim życiu również doświadczyliśmy tego, że chcieliśmy od Boga uzyskać znak. Starajmy się przede wszystkim sercem otworzyć się na Bożą obecność, aby Bóg naszemu sercu dał poznać swoją obecność. Aby serce zostało umocnione wewnętrzną obecnością Boga. A jeżeli będzie coś więcej, będziemy Boga wielbić i Mu dziękować.

Powołanie, jakie daje Bóg jest czymś pięknym, wielkim, wspaniałym. Może porwać serce i zmienić całe życie człowieka. Zresztą widzimy to w życiu Świętych, w życiu samego Mojżesza także. Każde autentyczne spotkanie z Bogiem, kiedy serce otwiera się na obecność Boga, niesie ze sobą właśnie taką przemianę, wprowadza życie na nowe tory, daje energię, siłę, moc. Człowiek przestaje być takim, jak dotychczas. Ma w sobie entuzjazm, radość. W sercu czuje, że mógłby przenosić góry. Różne są doświadczenia dusz podczas spotkania z Bogiem, gdy On porywa duszę, gdy nawołuje, gdy objawia przed nią swoje plany i zamiary. Dusza jednak nie pozostaje tą samą, nie pozostaje obojętną. Prawdziwie dusza może wtedy powiedzieć, że spotkała Boga. Gdy natomiast pozostaję tą samą po takim spotkaniu, można mieć wątpliwości czy otworzyła się, czy to było autentyczne z jej strony, czy przyjęła łaski, którymi Bóg pragnął obdarzyć.

Prośmy podczas tegorocznych rekolekcji, byśmy mogli doświadczyć spotkania z Bogiem tak jak Mojżesz, jak inni Święci; spotkania, które całkowicie odmieni nasze życie, które porwie nasze serca, które sprawi, że nie będziemy mogli usiedzieć na miejscu, nie będziemy mogli niczego zrobić, dopóki nie pójdziemy za Głosem Boga. Módlmy się do Ducha Świętego, by dał nam zrozumienie, czego Bóg od nas oczekuje, czego pragnie, w jaki sposób widzi nas i nasze życie.

Z tegorocznych rekolekcji – cz. 2

Kimże jestem, że właśnie Bóg mnie powołał!

(Z rekolekcji dla Wspólnoty – wakacje 2015 r.)

Kimże jestem, że właśnie Bóg powołał mnie do tej Wspólnoty? Że prowadzi mnie tą drogą, przemawia, formuje, czyniąc rzeczy niezwykłe. Bo nie do każdego człowieka Bóg przemawia, nie każdemu człowiekowi Bóg daje do ręki chociażby rozważania do Ewangelii. Nie każdemu dzień w dzień wyjaśnia na czym ma polegać kolejny krok, nie każdemu mówi, co robi źle, a co dobrze. Kimże jestem, że Bóg obdarza mnie takim dobrem, chociażby tu, w tym miejscu? Kimże jestem? Przecież w żaden sposób nie wysłużyłem tego sobie. Nie należy mi się to! Nie zapracowałem, nie zrobiłem nic, co by tłumaczyło takie Boże obdarowanie. Kimże jestem w oczach Bożych, że Bóg Sam ingeruje w moje życie? Nie siedzi na tronie Nieba, ale zszedł na ziemię. Kimże jestem, że Bóg do mnie zszedł na ziemię? Można powiedzieć, że Sam osobiście się pofatygował. Który z królów sam osobiście pofatygował się do swojego poddanego, najnędzniejszego i najbiedniejszego, aby go obdarzyć całym bogactwem swoim? Który z królów? Kimże jestem, że Bóg przemawia do mnie bezpośrednio poprzez swoje Słowo – Pismo Święte. Kimże jestem, że Bóg objawia mi tajemnice swego Serca, przedstawia swoje cierpienie i ból, troskę swoją. Kimże jestem, że Bóg dzieli się ze mną tym, co przeżywa – Bóg Wszechmogący, Stwórca. A ja … – tylko marne stworzenie. Kimże zatem jestem? I, tak jak Mojżesz, staję przed Bogiem w zadziwieniu nad gorejącym krzewem, bo co tutaj mamy jak nie krzew gorejący. Każde Słowo jest płomieniem Pana. Co tutaj mamy, jak nie obecność samego Boga we wszystkim, co nas otacza. Jego miłość objawia się pośród nas.

Zatem, kim jesteś, że Bóg tyle czyni wobec ciebie? Kimś ważnym, znaczącym? Może coś posiadasz takiego, że Bóg zszedł na ziemię, że tak cię wyróżnia? A Bóg tak jak do Mojżesza mówi dzisiaj do ciebie: Wybrałem ciebie i chcę ciebie posłać, bo cierpienie, ból z ziemi unoszą się aż do mnie. Bo ujrzałem cierpienie moich umiłowanych, mego narodu i chcę ciebie posłać. Panie, kim jestem, że mówisz do mnie takie rzeczy? Ani kapłanem, ani politykiem, ani królem czy prezydentem. Jestem nikim, nie posłuchają mnie. Dlaczego Bóg właśnie do was mówi, dlaczego właśnie was wybrał. Odpowiedź jest od razu w słowach Ewangelii (Mt 11, 25-27) – spodobało Mu się objawić swoje tajemnice maluczkim, a nie wielkim tego świata. Tak Mu się spodobało.

Dzisiaj masz stanąć w pokorze przed Bogiem w bojaźni Pańskiej i uświadomić sobie, że tak jak Mojżesz – stajesz przed Bogiem. I tak jak Mojżesz – z Nim rozmawiasz. I tak jak Mojżesz – jesteś powoływany. Obejrzyj się do tyłu na wczorajszy dzień, przedwczorajszy. Mojżesz ogląda się do tyłu, bo wspomina swój naród z ziemi egipskiej i widzi tam cierpienie, widzi niewolę. Widzisz dokładnie to samo. Widzisz to samo! Bóg daje ci więcej niż Mojżeszowi. Objawia ci swoje Serce, które jest pełne cierpienia, bo Jego miłość jest odrzucona, a grzech ludzki zadaje kolejne rany Jego Sercu. Również i to Bóg tobie objawia. Kimże jesteś? Człowiecze, kimże jesteś? Aniołowie zadziwiają się takim wyróżnieniem, Święci wielbią Boga, a ty kimże jesteś? Czy w twoim sercu również wybrzmiewa to pytanie: Kimże jestem? Dopóki to pytanie szczerze nie wybrzmi w Twoim Sercu, dopóty nie zrozumiesz swego wybraństwa, powołania, wielkości wyróżnienia. Jesteś najmniejszym z najmniejszych, tym maluczkim z Ewangelii. Bogu spodobało się właśnie tobie objawić swoją miłość i miłosierdzie, a poprzez ciebie objawić ją światu. Czytaj dalej

Z tegorocznych rekolekcji

Tylko w Sercu Boga możemy być bezpieczni. W Sercu Boga jesteśmy otoczeni miłością, a więc tylko dobro może nas spotkać. W tym poczuciu bezpieczeństwa, w otuleniu miłością możemy poznawać tajniki Bożego Serca. Dzięki Jego łasce możemy zobaczyć, co w tym Sercu jest. Podczas naszych rekolekcji Bóg pragnie nieco uchylić nam drzwi do tajemnicy Swego Serca. To tak, jakby każdemu z nas Bóg na ten czas chciał dać specjalne okulary, które pozwalają dostrzec o wiele więcej i zrozumieć więcej. Z perspektywy samego Boga bowiem dostrzeżemy, co dzieje się teraz i wynikające z tego konsekwencje na przyszłość, co nie jawi się w optymistycznych barwach. Wiele potworności rani Boże Serce i Bóg cierpi. Ale Bóg też daje nam nadzieję, światło, zapewniając, że wielu wybranych zgromadzi i będą bezpieczni.

Słuchając fragmentu z Księgi Wyjścia (2, 1-15a), możemy zobaczyć, iż Bóg potrafi z każdej najgorszej, najciemniejszej, beznadziejnej sytuacji wyprowadzić światło, dobro, odmienić los. Naród wybrany był w niewoli. Był bardzo uciskany, a w dodatku wyszła ustawa, że każdy chłopiec nowo narodzony miał być zabity. Tak więc naród ten nie miał przyszłości. Jednak Bóg uratował Mojżesza. Dał Mu takie dary i umiejętności, że mógł wyprowadzić naród wybrany z niewoli i stał się niezwykłym przewodnikiem swego narodu. Z ciemności Bóg wyprowadził cały naród, posługując się jednym człowiekiem. Nie obyło się bez cierpienia. Serca ludzkie potrzebowały długich lat formacji, aby pewne rzeczy zrozumieć. Poprzez to czytanie Bóg i  nam daje nadzieję. Owszem, sytuacja jaka jest teraz i na jej podstawie jaka kształtuje się na przyszłość nie jest ciekawa, wręcz przerażająca. Ale Bóg kocha swoje dzieci i nie chce ich zagłady. Chce je uratować. Wtedy powołał do życia Mojżesza, teraz w różnych miejscach na ziemi powołuje różne dusze, by poprzez nie powoli odradzać cały Kościół. Zebrał nas i od kilku lat pragnie uczynić jedno. Chce, byśmy byli jednością w Nim. Chce dać światło na ziemię poprzez nas. Na ziemi już panują ciemności, ale Bóg pragnie dać światło. Czyni to tylko z miłości. Jego miłość powinna porwać nasze serca już na zawsze. Jego miłość powinna nas zachwycić tak, byśmy już niczego nie pragnęli, tylko samego Boga. I Bóg poprzez lata tworzenia Wspólnoty dokonuje wielkich rzeczy. Tyle, że nasze oczy są ślepawe, nasze umysły niemrawe, serca niezbyt skore do otwartości Nie zauważamy cudów i znaków, które Bóg czyni. W nas są wątpliwości, jeszcze nęci ten świat. Rzeczy, którymi się zajmujemy wydają się tak niewinne. Jeszcze trudno nam porzucić wszystko, aby należeć tylko do Boga, a nie do świata, do rzeczy, do spraw, do czynności, do zajęć. Bóg wcale nie oczekuje, że wszyscy porzucimy rodziny, pracę, obowiązki i będziemy tylko się modlić. Nie! On oczekuje, że nasze serca porzucą wszystko i będą należeć do Niego i żyć z Nim. Konsekwencją tego, owszem, jest pewna przemiana życia, nawet zauważalna na zewnątrz. Czytaj dalej

Rekolekcje wspólnoty – 2015

rekolekcje_rozanystokPodczas tegorocznych wakacji, jak co roku, zapraszamy uczestników dni skupienia, wieczerników modlitwy oraz innych naszych spotkań formacyjno – modlitewnych na coroczne rekolekcje wspólnoty. Stanowią one ważny etap w naszej formacji, dopełniając nasz całoroczny wysiłek duchowy, a zarazem wprowadzają na kolejny etap we wspólnym kroczeniu maleńką drogą miłości i ufności. Podczas kilkudniowego pobytu na rekolekcjach uczestnicy wspólnoty uczestniczą w nabożeństwach, katechezach oraz dzielą się swoim doświadczeniem życia duchowego. Ważnym elementem rekolekcji w naszej wspólnocie jest troska o potrójne dziewictwo myśli, serca i języka, a zarazem nieustanne trwanie w akcie miłości – według wskazań samego Pana Jezusa, które praktykowała sł. Boża s. M. Konsolata Betrone i zostały przez nią przekazane całemu Kościołowi w Orędziu miłości Serca Jezusa do świata, które w formie książkowego opracowania wydał kierownik duchowy, wspomnianej mniszki klaryski kapucynki z Turynu, o. Lorenzo Salez.

Organizator rekolekcji:
Organizatorem rekolekcji jest Katolickie stowarzyszenie „KONSOLATA”, zatwierdzone przez Arcybiskupa Metropolitę Warmińskiego, dekretem z dnia 17 listopada 2010 r. Prowadzący: ks. Tadeusz Pawluk - kapelan stowarzyszenia oraz członkowie stowarzyszenia (animatorzy).
Terminy rekolekcji:
27 – 31 lipca, dom rekolekcyjny w Gietrzwałdzie, początek rekolekcji o godz. 18:00 w poniedziałek, zakończenie obiadem w piątek;
3 – 8 sierpnia, dom rekolekcyjny w Różanymstoku, początek rekolekcji o godz. 18:00 w poniedziałek, zakończenie podczas Wieczernika Modlitwy w sobotę;
10 – 14 sierpnia, dom rekolekcyjny w Gietrzwałdzie (II tura), początek rekolekcji o godz. 18:00 w poniedziałek, zakończenie obiadem w piątek.
Zapisy na rekolekcje:
Gietrzwałd – Anna Mazuchowska – telefon komórkowy: 501 573 879;
Różanystok – Wanda Fiedorczyk – telefon komórkowy: 512 175 414.
Uwagi:
Staramy się przyjechać na rekolekcje z sercem oczyszczonym w sakramencie pokuty i pojednania;
Dobrze byłoby przed rekolekcjami zapoznać się z „Orędziem miłości Serca Jezusa do świata” i podjąć próby praktykowania duchowości na wzór sł. Bożej s. M. Konsolaty Betrone.
Na rekolekcje należy zabrać: Pismo św., różaniec, notatnik i długopis. A także obuwie na zmianę i miękki klęcznik.

Modlitwa o beatyfikację sł.B.s.M.Konsolaty Betrone

Odmawiajmy modlitwę o beatyfikację sługi Bożej, s. Marii Konsolaty Betrone, której 69 rocznica narodzin dla nieba przypada w najbliższą sobotę, tj. 18 lipca br. Prośmy też za Jej wstawiennictwem o potrzebne nam łaski.

Immagine n°7

Ojcze wszelkiego miłosierdzia, Ty wzbudziłeś wśród nas Twoją służebnicę, siostrę Konsolatę Betrone, aby rozpowszechniać na świecie nieustanną miłość ku Twemu Synowi Jezusowi na prostej drodze zawierzenia i miłości.
Spraw, abyśmy i my, kierowani przez Ducha Świętego, byli gorliwymi świadkami Twojej miłości, i w Twojej niezmierzonej dobroci udziel nam za Jej wstawiennictwem łask, których potrzebujemy……………………………………………..
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Imprimatur: Pier Giorgio Micchandi – biskup pomocniczy Turynu

69 rocznica narodzin dla nieba s.Konsolaty

18 lipca br. przypada 69 rocznica śmierci sł. Bożej s. Marii Konsolaty Betrone, patronki naszego stowarzyszenia i wspólnoty, a zarazem propagatorki Dzieła Najmniejszych. Zapraszamy na Mszę św. w intencji o rychłą Jej beatyfikację, która zostanie odprawiona w najbliższą sobotę, tj. 18 lipca br. o godz. 18:00 podczas Wieczernika Modlitwy w sanktuarium maryjnym w Gietrzwałdzie.

Konsolata_4_NEWPierina Betrone w wieku trzynastu lat odczuła w swym sercu z niespodziewaną i tajemniczą intensywnością wezwanie: „Boże mój, kocham Cię!”. W 1916 roku, w Uroczystość Niepokalanej, podczas dziękczynienia po Komunii św. usłyszała wyraźnie w swoim wnętrzu słowa: „Czy chcesz należeć cała do Mnie?”. Dogłębnie przejęta, choć w pełni nie rozumiejąc jeszcze znaczenie tego pytania, odpowiedziała bez wahania: „Tak, Jezu!”. W 1929 roku wstępuje do klasztoru Klarysek Kapucynek w Borgo Po w Turynie. Tutaj w tzw. Białą Niedzielę, 8 kwietnia 1934 roku, złożyła śluby wieczyste jako siostra Maria Konsolata. W klasztorze pełniła obowiązki kucharki, furtianki, szewca, infirmerki i sekretarki, oddając się każdej czynności z wielkim zaangażowaniem i poświęceniem, służąc Bogu we współsiostrach. Z powodu podwojenia się liczby sióstr, w już i tak zbyt licznej wspólnocie, 22 lipca 1939 roku, siostra Konsolata zostaje przeznaczona do nowego klasztoru w Moriondo Moncalieri, niedaleko Turynu. Wyróżniona przez Jezusa łaską szczególnej zażyłości poprzez wizje i lokucje, darzyła wyjątkowym współczuciem  grzeszników. Jej specyficzną misją było oddanie własnego życia dla zbawienia „konających uparcie odmawiających przyjęcia Sakramentów” i za „ Braci i Siostry upadłych”, tzn. by uprosić powrót do życia w łasce Bożej kapłanom, zakonnikom i zakonnicom zniewolonym przez grzech. W tej całopalnej ofierze miłości wyniszcza się cała, gasnąc w wieku zaledwie 43 lat. 8 lutego 1995 roku w Turynie został oficjalnie otwarty jej proces kanonizacyjny.

Jej krótkie życie uczy nas, jak ważne jest żyć dla Jezusa: JEZU, MARYJO, KOCHAM WAS, RATUJCIE DUSZE! Tak oto jej życie stało się jednym aktem miłości do Pana. Z gorliwością, wysiłkiem i trudem, by mogła powiedzieć na przykład: w ciągu miesiąca byłam cztery czy pięć razy roztargniona podczas modlitwy. W ciągu miesiąca! Albo: pięć razy zajęłam się nieużytecznymi myślami. Nie złymi, nieużytecznymi: w ciągu miesiąca! Oto kobieta, która uczyniła ze swego życia ciągłe pragnienie poszukiwania Pana: także, wymagający wiele trudu, wybór Zgromadzenia zawierzyła Jemu, potrzebę oczyszczenia i pokuty za siebie i za całą ludzkość, wielkie zadośćuczynienie. Dobrze odnalazłaby się na małej drodze dziecięctwa duchowego zmarłej na kilka lat przed jej narodzeniem, św. Teresy od Dzieciątka Jezus; Siostra Konsolata rzeczywiście czytała za czasów swej młodości książkę „Dzieje duszy”, w której opisana jest historia duszy tej wielkiej świętej, a teraz Doktora Kościoła; i nauczyła się odkrywać Pana w rzeczach prostych oraz intensywnie Go kochać. Pamiętała kierować swoje życie, w jakichkolwiek okolicznościach, ku Panu Jezusowi i Jemu o nim opowiadać, zdawała się zawsze na Jego osąd. Czytaj dalej

Zapraszamy do Gietrzwałdu

ogolnopolski_gietrzwald4Gietrzwałd k/Olsztyna to kolejne miejsce, gdzie od marca 2006 roku Wspólnota Dusz Najmniejszych spotyka się na Wieczernikach Modlitwy. Spotkania odbywają się co miesiąc, w każdą trzecią sobotę miesiąca. Początek spotkań (latem, maj-wrzesień) od godz. 17:20. Zakończenie ok. godz. 21:15. Modlimy się z mieszkańcami Olsztyna, Ostródy, okolicznych miejscowości i pielgrzymami, którzy licznie przybywają do tego znanego sanktuarium z całej Polski. Najbliższe spotkanie odbędzie się już w najbliższą sobotę, tj. 18.07.2015 roku. UWAGA!!! Początek o godz. 17:20. Wraz z gospodarzami; Księżmi Kanonikami Regularnymi zapraszamy wiernych do trwania na modlitwie u Tronu Pani Gietrzwałdzkiej.

Więcej o sanktuarium: www.sanktuariummaryjne.pl

Zapraszamy do Różanegostoku

mb-rozanystokRóżanystok k/Dąbrowy Białostockiej odwiedzamy od stycznia 2007 roku. Wówczas rozpoczęliśmy spotkania modlitewne w sanktuarium Matki Bożej Różanostockiej. Wieczerniki Modlitwy odbywają się w każdą drugą sobotę miesiąca. Najbliższe będzie miało miejsce 11.07.2015 roku. Podczas tego spotkania posługę muzyczną podejmie zespół wokalno – instrumentalny: Najmniejsi z Warszawy. W imieniu Księdza Kustosza zapraszamy wszystkich czcicieli MB Wspomożycielki Różanostockiej do tworzenia modlitewnej Wspólnoty. Początek spotkania o godz. 10:30. więcej o sanktuarium: www.rozanystok.pl