Święto św. Andrzeja Apostoła

Spotykamy się wspólnie w tym pięknym, tak tajemniczym czasie, który ma przygotować serca ludzkie na przyjście Zbawiciela. Dzisiaj w Ewangelii (Mt 4, 18-22) czytamy o powołaniu Apostołów. We wcześniejszym czytaniu (Rz 10, 9-18) mowa była o tym, jak ważne jest powołanie, posłanie, bo dopiero wtedy można iść i dawać świadectwo z mocą. Wtedy inni mogą doświadczyć tej mocy, mogą przyjąć Dobrą Nowinę. Jak ważnym jest powołanie! Jak ważnym jest to, co czyni Bóg wobec dusz, które sobie wybiera! Bez posłania dusz wybranych do głoszenia Dobrej Nowiny, do świadczenia o miłości, nic by się nie dokonywało w Kościele. Zatem zatrzymajmy się chwilę nad powołaniem.

Do tej Wspólnoty każdy z nas został przyprowadzony przez Boga. Bóg wybrał sobie każdego z nas. On stworzył nas z zamysłem naszego uczestnictwa w tej Wspólnocie i w tym Dziele. Wybrał, ale to jeszcze nie oznacza posłania. Wybrał, to znaczy, że przygotowuje do czegoś ważnego; że upatrzył sobie niejako duszę i chce właśnie się nią posłużyć; że właśnie poprzez tę duszę pragnie udzielać miłości innym duszom, pragnie objawić swoją miłość innym. I ta wybrana dusza jest przygotowywana. Doświadczamy od kilku lat tego przygotowywania. Jest to dosyć intensywna formacja. Nie każda wspólnota spotyka się codziennie, nie każda spotyka się chociażby co tydzień na dniach skupienia, nie każda tak rozbudowana, obejmująca swym zasięgiem przecież cały kraj, doświadcza formacji systematycznej, ciągłej, która łączy każdy dzień skupienia i wszystkie rekolekcje w jedno. My takiej formacji doświadczamy na każdym kroku – czy to spotkanie w tygodniu, czy dzień skupienia, czy pielgrzymka, czy rekolekcje, jest ciągłość tematów, jest pogłębianie formacji. Nie ma tematów, które nie byłyby spójne z poprzednimi i nie stanowiłyby pogłębienia poprzednich. Jednocześnie wszystkie wiążą się z rokiem liturgicznym, są bardzo mocno osadzone w Kościele. Wszystko też wypływa z Pisma Świętego. Zatem doświadczamy niezwykłej formacji, którą czyni Duch Święty – Sam Bóg. Powinniśmy bardzo mocno poczuć się duszami wybranymi, które są w jakimś stopniu wyróżnione przez Boga. To wyróżnienie może sugerować, że Bóg pragnie naszego uczestnictwa w Jego Dziele, pragnie nas posłać. I rzeczywiście tak jest. Patrząc na Świętych, na Apostołów można zobaczyć również te elementy: wybranie, przygotowanie i posłanie. W różnych momentach życia to posłanie się dokonuje i w różny sposób, jednak dokonuje się.    Czytaj dalej

Wieczernik w Mrągowie (mp3)

W sobotę, 28 listopada br. po raz drugi uczestniczyliśmy w Wieczerniku Modlitwy zorganizowanym w parafii p.w. Błogosławionego Honorata Koźmińskiego w Mrągowie. Zapraszamy do wysłuchania fragmentów nagrań zarejestrowanych na tym spotkaniu. Dziękujemy kapłanom oraz wszystkim uczestnikom Wieczernika za wspólną modlitwę, a także za przygotowanie i przeprowadzenie spotkania.

1. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

List do Najmniejszej

Ojciec duchowny, o. Lorenzo Sales,  poprosił Sługę Bożą, siostrę Konsolatę Betrone o list, w którym wy­łożyłaby własną myśl, dotyczącą praktyki nieu­stannego aktu miłości, dołączając do niego niektóre uwagi praktyczne, które uważałaby za pożyteczne. Przytaczamy go w krótkim filmie. Każda najmniejsza może go przyjąć dla siebie. To, co w nim jest powiedziane, ma tym większą war­tość, że znajduje potwierdzenie w życiu tej, którą w praktykowaniu nieustannego i dziewiczego aktu miłości trudno byłoby wyprzedzić.

Więcej z Orędzia Miłości Serca Jezusa do świata…>>

Zapraszamy do Mrągowa

Plakat_listopad

Wskazania na czas Adwentu

Co robić, aby przygotować się na Boże Narodzenie?

Pierwsze wskazanie – OCZYŚCIĆ SERCE, rozpocząć z czystym sercem. Serce czyste to serce wolne. Łatwiej takiemu sercu otwierać się na rzeczywistość Bożą i przyjmować Boże natchnienia.

Drugie wskazanie – CODZIENNA MSZA ŚW., o której większość z nas pamięta.

Trzecie wskazanie – ROZWAŻANIE SŁOWA BOŻEGO. Kościół oczekiwać będzie na Słowo Wcielone. Bóg przed wiekami wypowiedział Słowo. W pewnym momencie historii Słowo przyszło na świat. To Słowo mamy rozważać. Mamy każdego dnia sięgać do Pisma Świętego. Prosząc Ducha Świętego o szczególne światło mamy zagłębiać się w Słowo.

Czwarte wskazanie – ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU. Wielu z nas adoruje Najświętszy Sakrament. Teraz klęcząc przed Najświętszym Sakramentem starajmy się uświadamiać sobie w sposób szczególny obecność Boga, który schodzi do naszych serc, który przybywa, by w nas zamieszkać. Podczas osobistej adoracji starajmy się dostrzec przychodzącego Króla, który pragnie królować w nas, chce być Królem naszych serc, chce poprzez miłość władać.

Piąte wskazanie – MIŁOŚĆ. Od samego początku dnia do jego zakończenia żyjmy miłością, cały czas kochajmy, wyznając Bogu miłość każdym słowem, spojrzeniem, każdym gestem, czynem, każdą myślą, każdą intencją, każdym pragnieniem. Wyznawajmy miłość, bo miłość przygotowuje nasze serca na przyjęcie Króla. Niech ten czas będzie czasem naszych ogromnych starań, ogromnych wysiłków, by prawdziwie był to czas miłości, a więc ofiarą złożoną z samego siebie – od tego momentu zapominam o sobie, by żyć miłością do Boga, by kochać Boga i kochać bliźniego. Czytaj dalej

Celem naszego stowarzyszenia – nowa ewangelizacja

nowa ewangelizacjaCelem Stowarzyszenia Katolickiego Konsolata jest nowa ewangelizacja. Przypomniał nam o tym  JE Ks. Arcybiskup Wojciech Ziemba, który w swoim liście adresowanym do nas zauważa, iż realizując ten cel w pełni odpowiemy na wyzwania naszych czasów, naznaczonych kryzysem wiary w Boga. Podkreślimy tym samym eklezjalną wartość stowarzyszenia. Słowa Ks. Arcybiskupa przyjmujemy jako zaproszenie do tego, by kontynuować i w dalszym ciągu angażować się w dzieło ewangelizacji, które podejmuje Kościół na Warmii. Ta właśnie kwestia naszego zaangażowani się w dzieło nowej ewangelizacji na Warmii, była przedmiotem obrad Władz stowarzyszenia, które odbyły się w minioną niedzielę. W gronie osób bardziej zaangażowanych w życie i działalność stowarzyszenia podjęliśmy próbę rozeznania na nowo swojego miejsca we wspólnocie Kościoła lokalnego i formy zaangażowania, jakie chcielibyśmy podjąć na rzecz Archidiecezji. Prosimy wszystkich Was o modlitwę w tej intencji i o Waszą obecność na spotkaniu poświęconym dziełu nowej ewangelizacji, które odbędzie się w najbliższą sobotę w katedrze olsztyńskiej.

SPOTKANIE Ruchów i Stowarzyszeń

SPOTKANIE Ruchów i Stowarzyszeń Religijnych Archidiecezji Warmińskiej

Nowa_Ewangelizacja_logotyp1
Rozpoczęte ponad cztery lata temu dzieło ewangelizacji Archidiecezji Warmińskiej  i peregrynacji obrazu Matki Bożej Miłosierdzia dobiega końca. Czas ten był przede wszystkim doświadczeniem wiary i mocy jaka płynie z Bożej miłości. Ruchy i stowarzyszenia religijne naszej Archidiecezji mogły się w tym czasie przekonać, że ich misja i zaangażowanie są konieczne do tego, by w pełni zrealizować zadania Kościoła. Dziękuję wszystkim tym, którzy włączyli się w to dzieło poświęcając swój czas i energię.

Ewangelizacja to tylko pewien etap, który wymaga kontynuacji i dalszego zaangażowania. Przed nami czas nie tylko dziękczynienia ale także rozeznawania i wytyczania nowych zadań. W związku z tym pragnę zaprosić wszystkich członków ruchów i stowarzyszeń na spotkanie, które będzie miało miejsce 28 listopada 2015 r. w Katedrze św. Jakuba  w Olsztynie.
Jednocześnie proszę, by w gronie odpowiedzialnych rozeznać na nowo swoje miejsce we wspólnocie Kościoła lokalnego i formy zaangażowania, jakie chcielibyście podjąć na rzecz Archidiecezji. 

Abp Józef Górzyński
Arcybiskup Koadiutor Archidiecezji Warmińskiej

Program Spotkania Ruchów i Stowarzyszeń Religijnych Archidiecezji Warmińskiej
Sobota, 28 listopada 2015 r.

10.00 – Powitanie uczestników
10.15 – Konferencja – J.E. Arcybiskup Józef Górzyński
11.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu – Ks. Hubert Tryk
11.30 – Przygotowanie do Mszy Świętej
12.00 – Msza Święta pod przewodnictwem Arcybiskupa Wojciecha Ziemby Metropolity Warmińskiego
13.30 – Posiłek w Centrum św. Jakuba
14.15 – Panel podsumowujący „Ewangelizację Warmii” – nakreślenie zadań na przyszłość

Za: http://archwarmia.pl/ 

Siostry z Ostrowa Wlkp. dziękują

Pokój i dobro!
Bardzo serdecznie dziękujemy zaprzyjaźnionemu stowarzyszeniu za pomoc!
Niech Pan Bóg swą łaską wynagrodzi!
Z modlitwą i pozdrowieniami
Siostry Klaryski Kapucynki.

pomoc siostrom kapucynkom

Wieczernik w Gietrzwałdzie (mp3)

Zapraszamy do wysłuchania fragmentów nagrań zarejestrowanych na ostatnim Wieczerniku Modlitwy w Gietrzwałdzie.

1. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

2. Różaniec – nasze ofiarowanie:

Dziękujemy wszystkim uczestnikom tego spotkania za dar wspólnej modlitwy, a także za okazaną pomoc w przygotowaniu i przeprowadzeniu kolejnego Wieczernika. Owoce duchowe otrzymane podczas wspólnego trwania w Wieczerniku Modlitwy ofiarujemy Pani Gietrzwałdzkiej, z prośbą o Jej opiekę nad nami, naszą wspólnotą i całym Kościołem.

Dni skupienia w Gietrzwałdzie

W sercu człowieka, który miłuje Boga i przyjmuje Jego miłość, który żyje Bogiem jest wielka radość. Ta radość obejmuje najgłębsze zakamarki serca. Nie jest to radość powierzchowna, to radość osadzona bardzo głęboko w ludzkim jestestwie. I chociażby działy się różne rzeczy w życiu tej duszy, chociażby doświadczała różnych trudności, w jej głębi panuje pokój.

Już przez kilka ładnych lat uczestniczymy w formacji, którą prowadzi sam Bóg. Nasze serca otrzymały światło, napełnione są Bogiem. W naszych sercach umiejscowiona jest miłość. Jeszcze nie do końca wszystko rozumiemy, nie do końca wszystko jest nam wiadome, a nasze przeróżne słabości przesłaniają nam to, co Bóg już złożył w każdym z nas. Zastanawiamy się, czym jest Nowa Ewangelizacja, a przecież my ją przechodzimy, my jej doświadczamy. Bowiem Nowa Ewangelizacja:

  • Jest daniem człowiekowi na nowo Jezusa;
  • Jest na nowo przyprowadzeniem każdej duszy do Źródła jej istnienia;
  • Jest ukazaniem Zbawienia;
  • Jest daniem na nowo nadziei, wlaniem ufności;
  • Jest objawieniem człowiekowi miłości Boga.

My już od pewnego czasu doświadczamy Nowej Ewangelizacji. W nas odradza się wiara, życie Boże. My poznajemy miłość Bożą. Tylko ta dusza, która poznaje miłość, prawdziwie może się nawrócić. Tylko taka dusza, która doświadcza Bożej miłości może o niej zaświadczyć, może ją przekazać innym. Martwimy się, w jaki sposób, co trzeba będzie robić. Czemu się martwimy? A czy do tej pory martwiliśmy się, w jaki sposób formować własne dusze? Czy Bóg tego nie czynił w nas? Czy Bóg nie zatroszczył się o wszystko? Martwienie się o to, w jaki sposób mamy uczestniczyć w Nowej Ewangelizacji jest swego rodzaju pychą, bo przecież sami mówimy, że jesteśmy duszami najmniejszymi i że wszystkiego oczekujemy od Boga, dlaczego więc o cokolwiek mamy się martwić? Dlaczego uważamy, że nie wiemy jak mamy ewangelizować? Przecież to nie nasza mądrość, to nie my mamy czynić tak naprawdę. My mamy jedynie otwierać serca i pozwolić Bogu, by to On poprzez nasze dusze mógł ewangelizować, a więc mógł dać światu miłość, mógł ją objawić. Cały czas jeszcze tkwimy w starym myśleniu: ja coś muszę, powinienem potrafić to własnymi siłami, swoją mądrością. Chcemy brać na własne barki, ciągle chcemy sami, po swojemu. NOWA EWANGELIZACJA – TO DOŚWIADCZENIE NOWEJ PIĘĆDZIESIĄTNICY, W KTÓREJ DUCH ŚWIĘTY BĘDZIE WSZYSTKO CZYNIŁ. W którym momencie rozpoczęła się Ewangelizacja? Wtedy, gdy Apostołowie doświadczyli wielkiej mocy Ducha Świętego w nich samych i pozwolili działać Bogu. Możemy o tym przeczytać, iż w wielu miejscach mówią o działaniu Ducha Świętego; o tym, że nie własną mocą działają, ale mocą Ducha Świętego. Tak samo i my MAMY PODDAĆ SIĘ DZIAŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO, pozwolić, by miłość, która wypełnia nasze serca, która już w jakimś stopniu nas uformowała, teraz zaczęła formować inne dusze poprzez nas. Podstawą jest zaufanie, pokora, a więc wszystko to, o czym cały czas mówimy. Tak jak na początku Kościoła Duch Święty prowadził Kościół w sposób bardzo widoczny, jak na początku Apostołowie pozwolili Duchowi Świętemu działać, tak teraz i my pozwólmy działać Bogu.   Czytaj dalej

Zapraszamy do Gietrzwałdu

ogolnopolski_gietrzwald4Sanktuarium Maryjne w Gietrzwałdzie k/Olsztyna to kolejne miejsce, gdzie od marca 2006 roku spotykamy się regularnie co miesiąc na wspólnej modlitwie; Wieczernikach Modlitwy, dniach skupienia, a w wakacje by w dwóch turach uczestników przeżyć coroczne rekolekcje. Wieczerniki Gietrzwałdzkie odbywają się w każdą trzecią sobotę miesiąca i poprzedzone są dniem skupienia, rozpoczynającym się już dzień wcześniej, czyli w piątek o godz. 18:00. Początek naszego trwania na modlitwie w Wieczerniku Modlitwy w miesiącach jesienno-zimowych (październik-kwiecień) o godz. 10:00, natomiast latem (maj-wrzesień) od godz. 17:00. Modlimy się z mieszkańcami Olsztyna, Ostródy, okolicznych miejscowości i pielgrzymami, którzy licznie przybywają do tego sanktuarium z całej Polski. Najbliższe nasze spotkanie odbędzie się w sobotę,  21.11.2015 roku. Początek o godz. 10:00. Dzień wcześniej o godz. 18:00 zapraszamy na dzień skupienia do domu rekolekcyjnego. Zapraszamy wraz z gospodarzami tego świętego miejsca do nawiedzenia Pani Gietrzwałdzkiej i wspólnej modlitwy.

Zapraszamy także już dziś do sanktuarium maryjnego w Gietrzwałdzie na Jubileuszowy Wieczernik Modlitwy, który odbędzie się w dziesiątą rocznicę powstania wspólnoty i dzieła wieczerników gietrzwałdzkich w dniach 15 – 16 kwietnia 2016 r.

Więcej o sanktuarium na stronie: www.sanktuariummaryjne.pl

Jezus spojrzał z miłością na miasto

Bardzo krótki jest dzisiejszy fragment Ewangelii (Łk 19, 41-44). Zwróćmy jednak naszą uwagę na postać Jezusa. Jezus spojrzał z miłością na miasto. On inaczej nie patrzy. On cały jest Miłością. Kiedy patrzy na cokolwiek, to patrzy z miłością. Jego miłość przenika istotę spraw, sytuacji, rzeczy, przenika ludzkie serca, wydarzenia, idzie daleko w przyszłość, przenika przeszłość, obejmuje całość. Jezus patrząc zapłakał. Jak bardzo musiał kochać, skoro zapłakał nad tymi, którzy przecież Go zabili, odtrącili, którzy doznawszy od Niego tak wiele dobra nic nie uczynili, aby choć trochę wziąć Go w obronę?! Nie wstawiali się za Nim, nie wypowiedzieli ani słowa za Jezusem, a niektórzy z nich podnosili pięści, obrzucali Go błotem, krzyczeli przeciwko Niemu. Jak bardzo Jezus musi kochać, skoro w Jego Sercu nie ma nienawiści, nie ma złości, nie ma chęci odwetu wobec tych, którzy w taki straszliwy sposób postąpili z Nim?! Jezus zapłakał nad wszystkimi. Ileż miłości musi być w Sercu Jezusa, skoro właśnie taką przyjmuje postawę?! Boleje On nad tym, co się wydarzy, płacze nad ludzkimi sercami, które nie przyjmą Zbawienia. Tylko prawdziwa, doskonała miłość zdolna jest opłakiwać swoich przeciwników, szyderców, zabójców. Tylko Bóg taką miłością kocha. Człowiek nie potrafi tak kochać i takiej miłości wręcz nie zna. Obdarzony łaską, gdy otwiera się na nią, w jakimś stopniu jest w stanie naśladować Jezusa, ale tylko dzięki Bożej łasce.

Jezus zapłakał. Jeśli jesteś duszą, która miłuje Jezusa, to również powinnaś, powinieneś odczuwać w sobie smutek. Również w twoim sercu powinien pojawić się smutek na myśl o wszystkich duszach, które nie przyjmują miłości; o duszach, które są przecież tak umiłowane przez Boga i odkupione najwyższą ceną. Gdyby twoje serce było zjednoczone z Sercem Jezusa i ty byś płakał. A każde odrzucenie Bożej miłości w różny sposób w tobie budziłoby smutek, współczucie wobec Jezusa, ale i wobec tych dusz. Dusza zjednoczona z Bogiem w jakimś stopniu doświadcza w sobie tego, co dzieje się w Sercu Bożym, co dzieje się z ludźmi odrzucającymi Boga, nie rozpoznając czasu nawiedzenia. Nie pozostaje z nich kamień na kamieniu. Obraz miasta, które jest całkowicie zburzone, spalone, rozgrabione to obraz właśnie takiej duszy, która nie przyjmuje Boga. W niej już jest śmierć. A Jezus również i za nią oddał swoje życie z miłości, dlatego płacze.  Czytaj dalej

Zawierzyć do końca

Jesteśmy radością Maryi, gdy wszyscy razem przychodzimy do Jej Serca i składamy w Nim całe swoje życie; gdy przychodząc do Niej pozwalamy, aby łączyła nas wszystkich razem w jedną rodzinę. Szczególnie jesteśmy Jej dziećmi, gdy pragniemy słuchać, a dzięki temu staramy się wypełniać wolę Bożą. Mogliśmy to zauważyć w ostatnich dniach, związanych z przejściem naszego brata Janka do domu Ojca. Otworzyliśmy swoje serca i słuchaliśmy, co Bóg w nich mówi do nas. Otoczyliśmy modlitwą naszego brata i razem przygotowaliśmy go do przejścia. Towarzyszyliśmy mu swoją miłością, dzięki temu jego przejście nie było cierpieniem długotrwałym, nie było połączone z lękiem czy ze strachem, ale odbyło się w pokoju i w miłości. To dar Boży dla każdej duszy maleńkiej, która żyje we wspólnocie – otoczona miłością nie jest sama; nigdy nie jest sama, a szczególnie w takiej chwili. A więc żadna dusza maleńka niech nie obawia się tego szczególnego momentu. Otoczona miłością wszystkich dusz maleńkich, otoczona Świętymi, Aniołami, a także modlitwą dusz czyśćcowych wprowadzana jest w nowe życie w tłumie, a nie samotnie. Niech nasze serca radują się, bo nasz brat jest szczęśliwy, a Bóg pozwalać mu będzie uczestniczyć w życiu wspólnoty, w różnych jej momentach. Będzie wstawiać się za nami i modlić się, widząc nasze życie, kolejne różne sytuacje i wydarzenia. Jego serce wypełnione jest teraz miłością doskonałą.

Dusza maleńka – to rzeczywiście, prawdziwie dusza maleńka. Bóg otacza ją swoją troską w sposób szczególny, obdarzając różnymi łaskami. Tak jak matka opiekuje się swoim dzieckiem, zapewniając mu wszystko, tak czyni Bóg z duszą maleńką. Ułomności, słabości tej duszy są tylko powodem, by jeszcze bardziej miłować i opiekować się nią. Jest to powód dla Boga, który tym bardziej troszczy się o tę duszę i wylewa na nią swoje miłosierdzie. Dusze maleńkie obdarzone są wielką łaską, wielką miłością Boga. Obdarowane są w sposób niezwykły. Można przyrównać to obdarowanie chociażby do obdarowania minami w dzisiejszej Ewangelii (Łk 19, 11-28). Jednak, kiedy wsłuchujemy się w te słowa Ewangelii i słuchamy ich do końca, serca nasze mogą doświadczyć pewnej trwogi lub niepokoju. Czytaj dalej

Wieczernik w Różanymstoku (mp3)

Zapraszamy do wysłuchania fragmentów nagrań z Wieczernika Modlitwy w Różanymstoku. Dziękujemy też wszystkim uczestnikom tego spotkania za wspólną modlitwę i pomoc w jego organizacji i przeprowadzeniu.

1. Adoracja Najświętszego Sakramentu:

2. Modlitwa w Godzinie Miłosierdzia:

Dziękujemy za śp. Janka Kozioł

Janek2Informujemy, iż w miniony piątek, 13 listopada (w dniu fatimskim), o godz. 6:00 rano w szpitalu miejskim w Olsztynie odszedł do domu Ojca, po krótkiej chorobie, śp. Janek Kozioł, wierny uczestnik naszych spotkań oraz członek Wspólnoty i Stowarzyszenia Konsolata. Wielu z nas towarzyszyło naszemu zmarłemu Bratu w dniach choroby i przejścia do wieczności, a także w licznym gronie  odprowadziliśmy go na miejsce grzebalne otaczając miłością naszych maleńkich serc w miniony poniedziałek w Święto Matki Bożej Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia. Odejściu Janka i Jego pożegnaniu towarzyszyła szczególna duchowa atmosfera, Dziękujemy wszystkim za wspólną modlitwę, okazaną pamięć, miłość i wyrazy współczucia. Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie! Czytaj dalej