Rozważanie Adwentowe – 5

Kimże będzie to Dziecię

W życiu każdego z nas jest obecny Bóg. Jego obecność jest pewnością. Inaczej nie istnielibyśmy. O tym że Bóg jest obecny w życiu każdego z nas, w każdym z nas, możemy usłyszeć w nauce Kościoła, czytać w mądrych książkach. Argumenty poparte są chociażby fragmentami z Pisma Świętego.

Bóg jest obecny. Skoro Bóg jest obecny w naszym życiu to dlaczego żyjemy tak jakby żył On w oddaleniu od nas? Jakby nie żył przy nas, nie żył w nas ale w pewnej odległości? Dlaczego w duszach pojawiają się wątpliwości co do Jego życia z nami, w nas, co do Jego opieki i prowadzenia, co do Jego miłości? Gdy czytamy Pismo św. często myślimy sobie: Wtedy Bóg działał. Osoba, która żyła w czasach Jezusa, była naocznym świadkiem wydarzeń z Jego życia uzyskała szczególną łaskę, szczególne wyróżnienie. Dlaczego nie spojrzymy na siebie i nie zobaczymy obecności Boga każdego dnia przy nas? I znowu myśli biegną ku Jezusowi, który czynił cuda i ku tym którzy wtedy żyli doświadczając tych cudów, chociażby do Apostołów. Czyżby teraz Jezus nie żył i nie był obecny w naszym życiu? Podziwiamy Świętych i w nich widzimy Bożą obecność w ich życiu, ale czy dostrzegamy obecność Boga w naszym życiu? Czy przyjmujemy tę obecność, jako coś, owszem pięknego, ale nie do końca spełniającego się? Zauważamy znaki u innych, dlaczego nie widzimy znaków obecności Boga w nas i naszym życiu? Spróbujmy zobaczyć coś gdy mamy zamknięte oczy, dodatkowo przysłonięte rękami. Czy możemy coś zobaczyć? Czy można zobaczyć jak wygląda krajobraz mając oczy zamknięte? Czy można podziwiać cuda natury zasłaniając sobie oczy? Czy można zobaczyć słońce gdy uparcie się chowa głowę?

Czytaj dalej

Rozważanie Adwentowe – 4

Doświadczyć tego, co niemożliwe 

 Serce naszej Matki wypełnia wielka miłość, wielka radość, szczęście, którym pragnie się z nami dzielić. Kiedy Anioł zwiastował Maryi niezwykłą nowinę, (nowinę nie do pojęcia, nie do zrozumienia ludzkim umysłem, bo oto w Jej łonie – w łonie Dziewicy miał począć się Bóg), Bóg udzielił Jej łaski, aby z pokorą przyjąć to, co niepojęte, co niewyobrażalne, co niemożliwe. Uniżenie i pokorna zgoda na wolę Boga sprawiły, że oto Bóg przyszedł do swojego narodu. Przyszedł w sposób niewyobrażalny. Ten, który jest Stwórcą, Wszechmocny, który nie da się ująć w jakieś ramy, przyjął Postać człowieka. Przyszedł pod Serce Maryi, stał się taki maleńki. Czytaj dalej

Dni skupienia w Gietrzwałdzie

Bóg pragnie Bożego Narodzenia w nas, w nowy sposób, aby objawienie się Jezusakapliczka_gietrzwald w naszym życiu, w naszych sercach, w naszych duszach DAŁO NAM NOWE ŻYCIE, PEŁNĄ RADOŚĆ, SIŁĘ I MOC. Aby było impulsem, byśmy jeszcze podczas przygotowań do Świąt, PROMIENIELI BOŻĄ OBECNOŚCIĄ, pozwalając Bogu zmieniać całą rzeczywistość wokół nas. Jednocześnie byśmy byli antidotum na to, co dzieje się i dziać się będzie przed samymi Świętami. Abyśmy byli „twierdzami”, o które rozbijać się będzie szatan, który stara się nie dopuścić do Narodzenia Jezusa w ludzkich sercach. Byśmy „taranowali” wszystkie jego zakusy, podstępy i wnosili światło, radość, miłość. Po prostu starajmy się otworzyć swoje serca, aby Jezus mógł na nowo przyjść do każdego z nas, byśmy mogli Go przyjąć i rozradować się. Czytaj dalej

Rozważanie Adwentowe – 3

Nieustannie podążajmy do Betlejem

Czy serce czuje już bliskość nadchodzącego Jezusa? Czy oczy duszy widzą Go już? Jakże to ważne, gdyż w życiu człowieka najważniejszy jest Chrystus. Nie ma nic ważniejszego nad Boga. Człowiek stale ustala sobie pewien porządek, hierarchię różnych spraw, rzeczy, autorytetów i w ustaleniach swoich bardzo często zapomina o Bogu. Daje pierwszeństwo ludziom, wydarzeniom, chociażby przygotowaniom do uroczystości czy świąt. Mimo, że większość wierzących na pytanie: Kto jest najważniejszy? odpowiedziałaby: Bóg, to nie żyją tym, co głoszą. Czytaj dalej

Adwentowe dni skupienia w Różanymstoku

Te dni skupienia poprowadzą nas w głąb miłości, by serce lepiej rozumiało, czym jest adwentowe oczekiwanie. Te dni wyjaśniać nam będą, w jaki sposób dusza ma oczekiwać przyjścia Boga, w jaki sposób może jednocząc się z Matką Najświętszą i z Tym, którego Ona nosi pod Swym Sercem, oczekiwać Jego Narodzin, Jego objawienia się w całym świecie. Te dni pomogą nam też dobrze zrozumieć, że Boże Narodzenie MA PRZEDE WSZYSTKIM DOTYCZYĆ NASZYCH SERC. Czytaj dalej

Rozważanie Adwentowe – 2. (Ps 96 (95)

Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą

Zostało już niewiele czasu do Świąt Bożego Narodzenia, choć człowiekowi wydaje się, że jeszcze sporo jest dni. Tak może mówić tylko ten, kto nie wie, czym jest prawdziwe oczekiwanie; czym jest czekanie na przyjście Jezusa. Prawdziwe oczekiwanie serca to: Czytaj dalej

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP

Różaniec – Tajemnice Radosne

Czystość serca jest w człowieku najcenniejsza. Każda dusza stworzona została jako czysta, jako święta. Bóg pragnął, by taką była zawsze. Czystość:
– jest pięknem, które wypływając z wnętrza człowieka sprawia, iż cały człowiek jest piękny;
– jest tym, co przemienia rzeczywistość i odradza życie wokół świętych, czystych dusz;
– staje się bogactwem całego Kościoła, uświęca Kościół, przyciąga Boga do Kościoła, do dusz.

Współcześnie czystość jest rzadkim zjawiskiem i w związku z tym Kościół potrzebuje czystych serc. Kościół spragniony jest czystości dusz. Zapraszam was, byśmy razem modlili się o czystość dla dusz, o świętość całego Kościoła. Czytaj dalej

Adwentowe dni skupienia w Czerwińsku

Adwentowe dni skupienia w Czerwińsku n/Wisłą (5-6 grudnia 2014 r.)

Wprowadzenie

Nieustannie zgłębiamy temat miłości Bożej. Jest to temat tak głęboki, że przez całe życie będziemy rozważać, poznawać, zachwycać się i stale będziemy stwierdzać, że jeszcze nie wszystko zostało poznane. Miłość Boga jest motorem wszystkiego. Jest impulsem tworzenia, powstawania wszystkiego. Bez miłości Bożej nie istniałby świat i to, co na świecie. Teraz szczególnie będziemy próbować na nowo spojrzeć na miłość Bożą obecną pośród nas, która przenika wszystko, we wszystkim się przejawia i która ostatecznie uosobiła się w Jezusie. Będziemy ten czas przeżywać jako wszechuobecniającą się miłość, która otacza duszę i ją przenika, a dusza otwierając się na tę miłość, przyjmując ją i starając się odpowiedzieć na nią w pewnym momencie spotyka Jezusa. On jest, a jednak dusza nie jest dostatecznie przygotowana i nie potrafi spotkać Jezusa. Czas Adwentu będzie przeznaczony niejako na to, by całe swoje serce otwierać na miłość, na obecność miłości wokół nas i w nas, by w ostatecznym celu doszło do niezwykłego spotkania, a więc, by tę miłość dusza spotkała w Osobie Jezusa; by zrozumiała, że Bóg pokazał człowiekowi pełnię swojej miłości właśnie poprzez Jezusa. Czytaj dalej

Doświadczyć radosnego oczekiwania

MB_AdwentKażdy z nas może doświadczać radosnego oczekiwania z Jezusem. On żyje w każdej duszy i każdą zamieszkuje. Spróbujmy podczas Adwentu ze wszystkich swoich sił przyjąć do serca wiadomość, dobrą nowinę, że Jezus żyje w naszych sercach. Przy nas wraz z Nim jest obecna i Maryja. Dobrze by było, abyśmy przyjęli Słowo Boga. Przemieniłoby ono nasze życie. Uczyniłoby lżejszym, radośniejszym, bo ze świadomością, że Jezus towarzyszy w każdym momencie – inaczej się żyje. Możemy długo rozważać i mówić dużo mądrych rzeczy na temat przyjścia Jezusa na ziemię, możemy poprzeglądać różne książki teologiczne, w których bardzo mądre osoby będą uzasadniać wagę tego Przyjścia. Ale na nic się zdadzą te rozważania, jeśli my nie otworzymy serca i po prostu nie zaczniemy czekać na Niego, nie zaczniemy tęsknić za Jezusem; jeśli nie otworzymy serca, by wejść w nie i tam spotkać Jezusa. Czytaj dalej

Czas zagłębiania się w Bożą Miłość

W życiu Kościoła ciągle powraca się do tych samych wydarzeń, by pogłębiaćadwent_2014 tajemnice w nich zawarte. Za każdym razem, gdy autentycznie zagłębiamy się w te tajemnice otrzymujemy od Boga światło, poznajemy. Za każdym razem odsłonięty zostaje rąbek tajemnicy, co jest dla nas ogromem, nieskończonością. Zachwycamy się tym, co nam zostało dane, co odkryliśmy, co dla nas jest nowe. Odkrywszy powinniśmy tym żyć. Powinniśmy cały czas rozmyślać nad tym, co Bóg dał nam zrozumieć, poznać. Gdy staramy się ze wszystkich sił iść wraz z całym Kościołem poprzez kolejne wydarzenia z życia Jezusa, poprzez kolejne wydarzenia całego Kościoła i rozważać te wydarzenia, wtedy nieustannie (powoli, ale konsekwentnie) podążamy w głąb. To ciągłe zbliżanie się do Boga. Czytaj dalej